Uren later schoot dat kerstmannenmutsje ineens weer in mijn hoofd en vond ik de grap eigenlijk niet zo leuk meer. Het is toch eigenlijk te gek voor woorden, hoe lollig ook, dat ze zomaar in je computer de boel zitten te manipuleren. Ik begon het een beetje eng te vinden. Nu is het een kerstmannenmutsje en een leuke grap, maar hoever kan dit gaan. Straks kunnen ze je vanalles gaan beletten. Waar blijven we dan? Daar moest ik maar even niet over nadenken om mijn avond niet te verzieken.Toch meteen daarna stelde één andere gedachte me weer een klein beetje gerust. Hoera, hier aan de zijkant van mijn laptop zit een heel klein knopje. Dat is voldoende. Met een druk daarop schakel ik het hele internet uit, en zal niets en niemand meer in mijn computer komen. Pfffffffff.... Dat is toch wel een geruststellende gedachte.
Dagtekening: eind december 2009
