Toch nog gevonden!

Op 30 augustus jl. raakte ik bij het schoonmaken van het toetsenbord, mijn numerieke 4-toetsje kwijt. Ondanks een gedegen zoektocht onder bank, stoelen en andere meubelen bleef hij spoorloos.

Vanmiddag was ik tijdens het naaien van de beren mijn grote stopnaald kwijt. De bank ging weer van de muur en tot mijn stomme verbazing lag daar niet mijn naald, maar wel mijn toetsje. Hoe kan dat nou? . Toen niet en nu wel? Heeft dat ding de zowaar ruim drie maanden onder de bank gelogeerd? Het blijft vreemd, want de vorige keer had ik daar toch ook goed gezocht.

Mijn blijdschap, dat ik eindelijk smoezelige afdek-leukoplastje van het toestenbord kon halen, werd getemperd door het feit dat ik die naald niet kon vinden. Heel vervelend als je beren voor kinderen in elkaar zet. Wat als je hem per ongeluk te ver doordrukt, ik moet er niet aan denken! Toch begon ik na die intensieve zoektocht aan mijzelf te twijfelen. Ik gebruik altijd twee naalden synchroon, omdat ik dan wat simpeler de poten en oren er goed aan kon zetten. Had ik er echt al twee gebruikt, of maar één. Ik wist het niet meer.

Ik appte Suzanne en ja hoor, het was weer zover. Ik had hem gisteren voor de zoveelste keer bij haar laten liggen. Oud worden, grrrrrrr.........

Ps:
Nu 23.55 uur krijgt het naaldenverhaal nog een andere wending. Het doosje van met mijn steekmarkeerders valt uit mijn handen en meteen zie ik mijn langgezochte naald tussen de scharnier uitvallen. Blijft het een raadsel dat ik dat helemaal niet gezien heb. Nou ja, het is opgelost met eigenlijk alleen maar winnaars. Ik heb mijn toetsenbord toetsje terug. Dat zou ik nooit gevonden hebben als ik niet die enorme zoekactie zou hebben ondernomen. Duhuh , ik weer. Voel me dom. !!!!!!. O, ja en van dat ouder worden, neem ik niets terug. Ik begin een hopeloze warhoofd te worden. Hahahahaha.


Geschreven en gepost op fb: 11 december 2017
Dagtekening: 30 augustus 2017 en 11 december 2017

Spelen met lichtjes

Het is allemaal begonnen in het diepe zuiden van Nederland. In december 2012, liepen Suzanne, Christiaan en ik in de grotten van Valkenburg. Op deze zo sfeervolle locatie werd een kerstmarkt gehouden, die zijn weerga niet kent. In een van de grotten zagen wij een heel bijzondere kraam, die zo leek te zijn weggehaald uit Azie, met daarin allemaal lichtslingers die versierd waren met vlinders en bloemen. Hoe deze vlinders en bloemen gemaakt waren was mij bekend, want ik was in het verleden, ook bezig geweest met die gekleurde panties en ijzerdraad, waarvan die versiering was gemaakt. De frele bloemen en vlinders waren verwerkt in een sliert kerstboomlampjes, en het effect was verbluffend. Dochter Suzanne en ik vielen ervoor als een blok en kochten beide een vlinder- en een bloemensliert. Thuisgekomen, hebben we ze meteen opgehangen. Bij mij hingen ze er tot de verhuizing afgelopen maart en bij Suzanne tot op de huidige dag.

In februari 2014 legde mijn vlinderslinger het loodje. Alle lampjes bleven uit en ook reservelampjes mochten niet meer baten. Wat nu, ik was er helemaal nog niet op uitgekeken en baalde als een stekker. Ik heb de sliert van de muur gehaald en ontdekte dat de vlinders [anders dan bij de bloemenslinger merkte ik later] niet met lijm aan de lampjes waren bevestigd. Dat opende perspectieven! Ik sloopte de vlinders van de slinger en deed ze voorzichtig in een doos in afwachting van het volgende kerstseizoen. Ja dat moest helaas, want in februari kerstlampjes kopen, is niet echt voor de handliggend. Zo gezegd, zo gedaan en in november 2014 lijmde ik met een lijmpistool, tot mijn verrassing eigenlijk zonder veel moeite, de vlinders op een serie nieuwe lampjes. Alles brandde nu weer en heeft dat tot maart 2017 zonder haperingen gedaan. Na de verhuizing heb ik het een beetje laten versloffen, wist niet zo goed, waar ik de slingers zou ophangen en had ze tot een week terug, zonder meer in de doos laten liggen. Met de kerst in zicht heb ik de vlinderslinger weer voor het raam gehangen.

Of het zo moest zijn gaf bij Suzanne de andere slinger het afgelopen jaar op. Net als bij mij, deed de volledige slinger het niet meer. Uit elkaar halen, zoals ik had gedaan bij de vlinders was helaas geen optie, want alle bloemblaadjes waren apart om de "steel" van het lampje bevestigd. Het resultaat zou zijn, dat de bloemen volledig uit elkaar zouden vallen en dat krijg je met de beste wil van de wereld niet meer in elkaar. Wat nu? Ik wist eigenlijk meteen, Mijn huis is veel kleiner dan dat van haar en ik kon mijn bloemenslinger niet kwijt. Die lag nog steeds in een doos. Ook bij mij waren wat lampjes stuk, maar hij deed het nog wel. Dus de oplossing was simpel. Ik heb mijn sliert aan Suus gegeven en met behulp van wat reservelampjes, hebben we van twee één complete lichtsnoer kunnen maken, waarvan alle lampjes weer brandden.

Dat was het verhaal van onze Valkenburgse slingers. Maar toch kwam van het een het anders. Ik liep al een tijdje rond met het idee om zelf met haken een lichtslinger met bloemen te gaan maken. Dat kwam door mijn vlinder- en bloemenslinger, maar ook omdat ik op het net wel eens iets in die richting had gezien. Dat hield niet over hoor, het zullen alleen maar een paar foto`s zijn geweest, meer niet. Het beste bewijs dat het me al een tijd bezig had gehouden, was het feit, dat het jaar ervoor al een led-lichtslinger bij de Boet had gekocht. Nu moest het er maar eens echt van komen. Ik zocht een bloemenpatroon en ben vorige week begonnen met haken. Al gauw was het duidelijk, dat die bloem het niet ging worden. Hij was te groot en beviel me voor geen meter. Ik greep naar plan B, tw. zelf iets ontwerpen en dat ging stukke beter. Achteraf gezien was het nog handiger ook, want dan zou ik geen last hebben van copyrights en kan ik met het patroon doen wat ik wil. Het haken ging als een zonnetje. De bloemenslinger werd zo mooi, dat ook Suzanne zich intussen een slag in de rondte zit te haken en mijn vlinderslinger helaas naar de keuken moest verhuizen.


















Tenslotte, ik was ze bijna vergeten, mijn bloemenlampjes. Die kocht ik een jaar of wat geleden ook bij de Boet. Ze zaten in Opperdoes jarenlang in een grote lantaren, die op een achteraf tafeltje in de kamer stond, maar hier in Grootebroek veel te groot bleek te zijn. Dat grote ding moest dus helaas weg. Maar die bloemen dan? Ik herinner me dat ik daarmee tijdens het inpakken, heel lang in mijn handen heb gestaan. Weggooien of bewaren? Ik wist het niet. Uiteindelijk kon ik ze toch niet wegdoen en heb ze meegenomen naar dit huis. En, ja, gelukkig maar. In een verloren kwartiertje heb ik de hele boel met tape op mijn staande schemerlamp geplakt. Mooiiiiiiiiiii………….

Ps. Tijdens de voorbereidingen om mijn digidagboek en fb-posts van 2017 te archiveren, vind ik ineens onderstaande foto, die eigenlijk niet mag ontbreken in dit verhaaltje. Vandaar dat ik nu, vier dagen later, nog deze foto invoeg. "Dag bloemen, dag vlinders, een paar seconden geleden gingen jullie uit. Morgenochtend haal ik jullie van de muur en in deze omgeving komen jullie niet meer terug. Het einde van een tijdperk". 

Geschreven: 1 december 2017

Dagtekening: december 2012-december 2017

LICHTSNOER MET GEHAAKTE BLOEMEN

Nu mijn bloemenslinger af is, komt hier, zoals be

loofd mijn patroon.  Maar hoe je het precies doet, is nogal afhankelijk van je lichtsnoer en materiaal. Vanwege de veiligheid heb ik LED-lampjes genomen, omdat die een stuk minder warm worden.

Een mooie slinger maken is afhankelijk van een paar dingen.
1. De groote van de bloemen,
2. de woldikte en haaknaald
3. de grootte van de lampjes
4. en vooral de ruimte tussen lampjes
Probeer hierin een goede balans te vinden.

Mijn bloemen zijn gemaakt van Saskia wol [Wibra] en hknld 4 en de lampjes zaten ca. 8 cm van elkaar. Vandaar dat ik de keuze heb gemaakt om twee verschillende bloemen te maken, omdat de ruimte te klein was voor allemaal dezelfde bloemen. Als je eenmaal doorhebt, hoe de bloem gemaakt is kan je oeverloos experimenteren met grootte en breedte van de bloem door kleinere of grotere lossenbogen te maken. Ook kan je in het bloemblad van de grote bloem een paar dubbele stokjes maken. Zo wordt de bloem nog wat voller.

 Nb:Ik spreek in het patroon over ruime lengte van draden. Dwz. ca. 15-20 cm.
 

GROTE BLOEM:

toer 1+2: kleur A [wit], toer 3+4: kleur B [roze].

toer 1.
8 vasten in een magische ring. Begin met een ruime lengte. Maak in aan het begin van deze draad een klein knoopje, zodat je later weet met welke draad ik de magische ring dichtgetrokken kan worden. De toer sluiten met een halve vaste in de 1e vaste.
toer 2.
5 lossen, 1 vaste in de volgende vaste [1e boogje]. Maak nog 7 boogjes van [4 lossen, 1 vaste] in elke volgende vasten. Draad afbreken met een ruime draad.

toer 3.
Werk aan de achterkant.Dit is even lastig en ik heb geprobeerd met wat foto`s dit te verduidelijken. 4 lossen in een willekeurige vaste van de vorige toer, 1 vaste in de volgende vaste. [er komt dus een tweede vaste in de vasten van toer 1].Daarna nog 7 boogjes van [3 lossen, 1 vaste]. Vouw tijdens het haken de de lossenboogjes van toer 1 een beetje naar achter, dat werkt gemakkelijker. Sluit de toer met een halve vaste in het eerste boogje, maak 1 losse en keer het werk.
toer 4.
Haak achterlangs en maak in elke boog, 1 vaste, 5 stokjes.





KLEIN BLOEMETJE:
toer 1+2: kleur B [roze], toer 3: kleur C [groen]

toer 1.
als toer 1 van de grote bloem.
toer 2.
als toer 2 van de grote bloem.
toer 3.
als toer 3 van de grote bloem, maar maak ipv 3-lossenboogjes, boogjes van 6 lossen.


AFWERKING:
1. Hecht de draden van toer 3 en 4 af.
2. Steek de draad van toer 2 naar het midden en naar achteren. Pas wel op dat je niet door toer 1 steekt, want dan kan je de magische ring niet meer aantrekken.
3. Haal het lampje door de magische ring en trek hem aan. Leg er met de tweede lange draad minstens één stevige knoop in. Laat op die knoop een druppel lijm vallen.
4. Vlecht als het ware nog wat om het snoer een en leg er nog wat knopen op. Ook die nog vastlijmen.
5. Nu kan je ook de laatste twee draden afknippen. Hoewel, ik koos ervoor om ze nog heel kort even door de bloem te halen en daarna af te knippen.

Gemaakt: eind november 2017

Patroon: 30 november 2017
Ontwerp: W. Haarsma

Klein engeltje

Nu ik toch bezig ben met het alleen maar schrijven over ervaringen van mijn haakactiviteiten, wil ik nog wel iets kwijt. Vorige week gingen we wegens een familiefeestje een nachtje ergens in een hotelletje overnachten. Leuk, natuurlijk, maar ik liep, zoals wij haaksters allemaal waarschijnlijk, meteen te denken, zal ik iets meenemen om te haken, of niet?


Dochter Ingrid kwam als geroepen. Creatief als zij is [van wie zou ze dat nou hebben??],  had ze van een foto een modelletje nagemaakt en ook uitgeschreven. Of ik dat niet kon meenemen en uitproberen. Twee kleine bolletjes en 1 haaknaald is geen superbagage en zou het er niet van komen is het ook geen ramp. Zo gezegd, zo gedaan, en ja, hoor; slechte slaper die ik ben, lag ik tegen middernacht, met een ronkende echtgenoot naast me, in een uitstekende en lekker warme Brabantse hotelkamer het engeltje van de foto te haken. Het was niet groot en op een been na, heb ik het afgemaakt, voordat ik ben gaan slapen.


Een paar dagen later heb ik het resterende been gehaakt en het engeltje in elkaar gezet. Ik vind het een supermodel! Het patroontje blijft helaas prive. Het komt van een kooppatroon en we willen er beide absoluut niet de oorzaak van zijn, dat dit ergens problemen zal gaan opleveren.

Avalon`s African Flower Square & Avalon`s Big African Flower Square

AVALON`S AFRICAN FLOWER SQUARE

[vh granny-grannydeken]

Als “haakpatroon-granny: grannydeken” staat hij reeds in het de labels lijst, maar toen ik hem voor iemand even moest voorhaken, kwam ik toch nog wat onduidelijkheden tegen. Echte fouten zaten er gelukkig niet in, maar sommige delen van de beschrijving waren een beetje verwarrend, vandaar dat ik hem nu in een herziene uitvoering op een nieuwe pagina heb neergezet. Omdat het nog steeds mijn favoriete granny is, heb ik hem meteen maar een nieuwe naam gegeven en daarmee losgemaakt van alle voorgaande werkmodellen, die bij mij in omloop zijn. Bij deze doop ik hem: “Avalon`s African Flower square”.

STEKEN

lossen, vasten, halve stokjes, stokjes, dubbele stokjes

V-stokje = [1 stokje, 1 losse, 1 stokje in één steek]

V-halfstokje = [1 halfstokje, 1 losse, 1 halfstokje in één steek]

V-vaste = [1 vaste, 1 losse, 1 vaste in één steek]

AAN HET BEGIN VAN DE TOER

Voor de 1^e vaste, 1 losse

Voor het 1^e halfstokje, 2 lossen

Voor het 1^e stokje, 2 lossen

Voor het 1^e dubbele stokje, 3 lossen

AAN HET EIND VAN DE TOER

toer sluiten met een halve vaste in de eerste steek.

KLEURVERDELING [van de granny op de foto]

toer 1 en 2: wit

toer 3: donkerblauw

toer 4+5: lichtblauw [bloemblaadjes]

toer 6: zwart [afstekende rand om de bloem]

toer 7+8: wit [cirkel om bloem]

toer 9+10: lichtblauw [vierkant maken]

toer 11+12: donkerblauw

toer 13+14: wit

toer 15+16+17: zwart

PATROON

toer 1. 2 lossen,

toer 2. 8x [1 stokje, 1 losse] in de 1^e losse,

toer 3. 8x [v-stokje om de 1-losseboog], 1 losse [donker blauw]

toer 4. 8x [2 stokjes, 1 losse, 2 stokjes in de v-steken van de vorige toer] 1 losse

toer 5. 8x [7 stokjes om de l-losseboog], 1 losse

toer 6. 7x halve stokje op stokjes van de de bloemblaadjes, na het 7e stokje [tussen de bloemblaadjes]

een dieper ingestoken stokje om de 1-losseboog van toer 4.

toer 7. Begin in het dieper ingestoken stokje van de vorige toer, met 1 v-stokje,

1 stokje overslaan, 1 v-halfstokje,

1 stokje overslaan, 1x v-vaste,

1 stokje overslaan, 1 v-halfstokje

1 stokje overslaan, dan weer 1 v-stokje in het dieper ingestoken stokje. Haak de toer zo rond.

toer 8. In alle v-steken van de vorige toer een v-stokje

toer 9. Begin met het maken van een hoek in een v-stokje boven de v-vaste uit toer 7

Haak daarin: [3 dubbele stokjes, 1 losse, 3 dubbele stokjes]

tussen de hoeken:

1 v-stokje in de volgende v-steek,

1 v-halfstokje in de volgende v-steek,

3 v-vasten in de volgende 3 v-steken,

1 v-halfstokje in de volgende v-steek,

1 v-stokje in het volgende v-steek, en dan komt de volgende hoek.

toer 10.

Hoek: [3 dubbele stokjes, 2 lossen, 3 dubbele stokjes],

verder van hoek tot hoek: 2 dubbele stokjes overslaan, 1 v-stokje tussen de steken,

2x v-stokjes in de volgende 2 v-steken,

3x v-halfstokjes in de volgende 3 v-steken,

2x v-stokjes in de volgende 2 v-steken,

2 dubbele stokjes overslaan, 1 v-stokje tussen de steken en weer de hoek.

toer 11.

Hoek: [1 vaste, 2 lossen, 1 vaste]

Tussen de hoeken: in alle v-steken 1 vaste, 2 lossen.

toer 12.

Hoek: [2 stokjes, 2 lossen, 2 stokjes]

Tussen de hoeken: 2 stokjes om de 2-lossenboog, 1 losse,

toer 13+14, als toer 10+11

toer 15+16, als toer 10+11

toer 17

Hoek: [2 vasten, 1 losse, 2 vasten], het eerstvolgende stokje overslaan,

Verder vasten in de stokjes, 1 losse boven de 1 losse van de vorige toer

Ontwerp: Willy Haarsma

Patroon: Willy Haarsma

Gemaakt: 4 mei 2017

---------------------------

[For english text please scroll down]


Een tijdje terug ben ik spontaan begonnen aan een serie "polka dot"grannies. De achterliggende gedachte was, dat ik hiermee wat kleine restbolletjes kon opmaken en dat het meteen een extra werkje had, ter afwisseling van het alsmaar beren haken. Het tweede klopte, het eerste niet. Kleine restbolletjes laten zich achteraf gezien veel beter opmaken in berenpootjes dan in de helaas wat te grote cirkels in de polka-dot granny squares en nu ik er zo`n 70 heb liggen, wil ik eigenlijk wel weer eens wat anders. Jaja, het is ook nooit goed, hoor ik jullie al zeggen. Ook dat klopt. Hihi. Maar goed, na lang dubben en piekeren heb ik toch maar het idee, om er de zoveelste deken van te maken, en lekker te gaan experimenteren met allerlei vierkanten, die ik op het net tegenkom. Ik heb intussen aardig zitten googelen en vond op de site van Zelna Olivier [Zooty Owl] een paar mooie dekens als inspiratiebron.

AVALON`S BIG AFRICAN FLOWER SQUARE

Algemeen:
De haakwijze aan het begin- en einde van de toer is als volgt:
Aan het begin van de toer 3 lossen voor 1 stokje, 2 lossen voor een half stokje of voor 1 vaste 1 losse.
Aan het eind van de toer een halve vaste in de 3e losse [voor een stokje], in de 2e losse [voor een half
stokje] of in de 1e losse [voor een vaste] .Bij een kleurwissel altijd de oude draad afbreken en de
nieuwe toer op de aangegeven plaats [zoveel mogelijk in de hoek] met de nieuwe kleur starten. Is er
geen kleurwissel, dan met halve vasten naar een plaats haken waar gestart kan worden. Het aantal halve
vasten moet wel zo weinig mogelijk zijn, want het geheel wordt er anders niet mooier op.

V-steken:
v-stokje =[1 stokje, 1 losse, 1 stokje in dezelfde steek]. Zo ook een v-vaste [1 vaste, 1 losse, 1 vaste in dezelfde steek], of een v-halfstokje [1 half stokje, 1 losse, 1 half stokje in dezelfde steek].

Clusters: zie uitleg in het patroon.

toer 1. [wit] 8x [1 stokje, 1 losse] in een magische ring.

toer 2. [groen] 8x [1 stokje, 2 lossen, 1 stokje om de 1-losseboog]

toer 3. [roze] 8x [2 stokjes, 2 losse, 2 stokjes] om de 2-losseboog, 1 losse.

toer 4. [roze] 8x [7 stokjes om de 2-lossenboog], 1 losse.

toer 5. [d.paars] 7x halve stokje op stokjes van de de bloemblaadjes, na het 7e stokje [tussen de
bloemblaadjes] een dieper ingestoken stokje. [zie foto].

toer 6. [wit] Begin in het dieper ingestoken stokje van de vorige toer, met 1 v-stokje,
2 stokjes overslaan, 1 v-half stokje,
2 stokjes overslaan, 1x v-vaste,
2 stokjes overslaan, 1 v-halfstokje
2 stokjes overslaan, dan weer 1 v-stokje in het dieper ingestoken stokje. Haak de toer zo rond.

toer 7. [groen] v-stokjes in de v-steken.

toer 8. [roze] 16x [2 stokjes, 2 losse, 2 stokjes] om elke tweede 2-losseboog. Het werk kan hier een beetje gaan trekken, maar dat lost zich in de volgende toer weer op.

toer 9. [roze] Begin in een groen v-stokje boven een v-halfstokje van toer 6.
16x [7 stokjes om de 2-lossenboog], 1 losse.

toer 10. [d.paars] 7x halve stokje op stokjes van de de bloemblaadjes, na het 7e stokje [tussen de
bloemblaadjes] een dieper ingestoken stokje. [zie foto].
Nu gaan we van de cirkel een vierkant maken:

toer 11, [wit]. Het 1e, 5e, 9e en 13e v-stokje vervangen door een dubbel v-stokje. Dit worden de hoeken.
Begin in het dieper ingestoken stokje van de vorige toer, met 1 v-stokje, [Is dus de 1e en wordt meteen een dubbel v-stokje]
2 stokjes overslaan, 1 v-half stokje,
2 stokjes overslaan, 1x v-vaste,
2 stokjes overslaan, 1 v-halfstokje
2 stokjes overslaan, dan weer 1 v-stokje in het dieper ingestoken stokje. Haak de toer zo rond.

Het werk heeft nu vier hoeken [=dubbele v-stokjes]. Daartussen zijn 15 v-steken.

Na deze toer komen er geen v-steken meer, maar clusters van 2 stokjes, resp. halfstokjes en vasten, alles zonder lossen ertussen. Ik noem de 2 stokjes naast elkaar "clusters". Verder spreek ik over het "in" en "tussen" de clusters haken. "In" de clusters haken betekent dat er tussen de twee stokjes moet worden ingestoken en bij "tussen" moet er vanzelfsprekend tussen twee clusters worden gehaakt.

toer 12. [wit]
In de hoeken: [2 dubbele stokjes, 2 lossen, 2 dubbele stokjes] om de 2-lossenboog.
Tussen de twee hoeken zijn 15 v-steken.
In elke v-steek haak je 1 cluster.
2x stokjescluster,
3x halfstokjes-clusters,
5x vastenclusters,
3x halfstokjesclusters,
2x stokjeclusters.

toer 13. [wit]
In de hoeken: [2 dubbele stokjes, 2 lossen, 2 dubbele stokjes] om de 2-lossenboog.
Tussen de twee hoeken zijn 17 clusters.
In elke cluster haak je 1 cluster.
Ook de hoeksteken van de vorige toer worden beschouwd als 1 cluster.
3x stokjescluster,
2x halfstokjesclusters,
7x vastenclusters,
2x halfstokjesclusters,
3x stokjeclusters.

toer 14. [wit]
In de hoeken: [2 stokjes, 2 lossen, 2 stokjes] om de 2-lossenboog.
Tussen de twee hoeken zijn 19 clusters.
In elke cluster haak je 1 cluster.
Ook de hoeksteken van de vorige toer worden beschouwd als 1 cluster.
3x stokjes-cluster,
2x halfstokjes-cluster,
9x vasten-clusters,
2x halfstokjes-cluster,
3x stokjes-cluster.

toer 15. [rose]
Nu gaan we tussen de clusters haken. Er zijn 20 ruimtes tussen de clusters.
In de hoeken haken we [2 stokjes, 2 lossen, 2 stokjes]
In elke van de 20 tussenruimtes 1 stokjes-cluster haken.
Deze toer steeds herhalen, tot de gewenste grootte is bereikt.
Bij elke ronde komen er aan elke kant 2 ruimtes bij.


Gemaakt: 30 oktober 2017
Patroon: 31 oktober 2017
Ontwerp: W. Haarsma
Translation: 23 januari 2018

----------------------------------

STICHES:
Aside from the normal stitches I used V-stitches. These are:
v-sc [1 sc, ch-1, 1 sc in the same stitch], v-hdc [1 hdc, ch-1, 1 hdc in the same stitch] and v-dc [1 dc, ch-1, 1 dc in the same stitch].

round 1. [white] 8x 1 dc, ch 1 in a magic circle

round 2. [green] 8x [1 dc, ch2, 1 dc,],in the ch-1 space of the prev.round

round 3. [pink] 8x [2 dc, 1 sc, 2 dc] into the ch-2 of the prev.round

round 4. [pink] 8x [7 dc into the ch-2 of the prev.round], ch1

round 5. [d.purple] 7x hdc on the petals, 1 deeper inserted dc [after the 7th hdc and between the petals]

round 6. [white] Start in the deeper inserted dc. 1 v-dc
Skip 2 dc, 1 v-hdc,
Skip 2 dc, 1 v-sc,
Skip 2 dc, 1 v-hdc
Skip 2 dc, 1 v-dc again in the deeper inserted dc. Finish the round like this.

round 7. [green] 1 v-dc in every v-stitch.

Round 8. [pink] 16x [2 dc, 1 sc, 2 dc] into the v-stich of the prev.round

Round 9. [pink] Start in a green v-stitch just above a v-halfdc of round 6.
16x [7 dc into the ch-2 of the prev.round ] ch-1

round 10. [d.purple] 7x hdc on the petals, 1 deeper inserted dc [after the 7th hdc and between the petals] [see photo ].

Now we start making a square:

round 11. [white]
For the corners, the 1st, 5th, 9th and 13th v-dc is replaced by a v-treble.
Start in the deeper inserted dc. and make a v-dc [or v-treble].
Skip 2 dc, 1 v-hdc,
Skip 2 dc, 1 v-sc,
Skip 2 dc, 1 v-hdc
Skip 2 dc, 1 v-dc again in the deeper inserted dc. Finish the round like this.
We have four corners now [4x v-treble]

After this round we don`t use v-stitches anymore, but "clusters" of two dc`s, two hdc`s, and
two sc`s. I talk about crocheting "into" and "between" the clusters. "Into" means between to dc`s and "between" is obvious between the clusters.

Round 12. [white]
In the corners [2 treble, ch-2, 2 treble]
Between the corners you have 15 v-stitches.
Make into the v-stitches:
2x dc-clusters
3x hdc-clusters
5x sc-clusters
3x hdc-clusters
2x dc-clusters
and you arrive in the corner.

round 13. [white]
In the corners [2 treble, ch-2, 2 treble]
Between the corners are 17 clusters.
Make into the clusters and in the two trebles of the corner:
3x dc-clusters
2x hdc-clusters
7x sc-clusters
2x hdc-clusters
3x dc-clusters
and you arrive in the corner again.

round 14. [white]
In the corners [2 dc, ch-2, 2 dc]
Between the corners are 19 clusters.
Make into the clusters and in the two trebles of the corner:
3x dc-clusters
2x hdc-clusters
9x sc-clusters
2x hdc-clusters
3x dc-clusters
and you arrive in the corner again.

round 15. [pink]
Now we start working between the clusters. There are 20 spaces between the corners. Make a dc-cluster in all of them.
In the corner we make [2 dc, ch-2, 2 dc].

Repeat this round till the desired size.

 

"Afrikaanse bloem" vlaggetje

Door het berenhaken viel er op deze blog een lange tijd weinig te melden, totdat ik nu ineens een andere uitdaging tegenkwam. De langste vlaggelijn ter wereld voor het Guinness Book of Records. Leuk om daaraan mee te helpen en nog fijn ook want het is voor een goed doel. Ik zou ik niet zijn, als ik niet gewoontegetrouw met mijn favoriete haakmodelletje in de weer ging en je raadt het al, de afrikaanse bloem moest er weer aan geloven. Ik vond een tijdje geleden al het patroontje van Nicole Hancock waarin een schitterende afrikaanse bloem tot een driehoekig vlaggetje werd gevormd, maar omdat die voor het huidige doel te klein was, moest ik toch weer aan het werk. Het resultaat is mooi, al zeg ik hetzelf. Met toestemming van de ontwerpster mag ik het hier op deze blog publiceren. Onderaan staat een link naar het originele patroon en hieronder de uitwerking van mij.

AFRIKAANSE BLOEM VLAGGETJE

Bewerking van 6 petal african flower triangle van Nicole Hancock

Haak in het rond en sluit elke toer met een halve vaste in de derde losse van het begin.

Daarna [geen kleurwissel] aan het begin van een toer: 3 lossen voor het eerste stokje of 1 losse voor de eerste vaste. Bij een kleurwisseling is het handig de draad af te breken en de nieuwe kleur aan te hechten met een vaste. Deze handelingen worden niet meer apart vermeld.

01--Begin met een sliert van 3 lossen. Haak dan in de 1e losse: 6x [2st, 1l]

02--6x [2stokjes, 2lossen, 2stokjes] in de 1-losseboog

03--6x 7stokjes in 2-lossenboog

04--6x op de bloembladen: 1vaste in elke steek [7] + tussen de bloembladen 1 dieper ingestoken stokje [zie foto] [=de draad ophalen tussen de stokjesclusters van toer 02.

05--Hoek: begin bij de hoek met 2dubbelstokjes op het dieper ingestoken stokje van de vorige toer, 2losse, 2dubbelestokjes in de volgende steek]. Tussen de hoeken: 1 steek overslaan, 1stokje, 1halfstokje, 3vasten, 2halfstokjes, 3vasten, 1halfstokje, 1stokje., 1 steek overslaan en weer de hoek.

06--Hoek: [2dubbelestokjes, 3lossen, 2dubbelestokjes] om de lossenboog van de hoek. Tussen de hoeken: 7x [1losse, 2 steken overslaan en tussen de steken 2stokjes], 1losse en weer de hoek.

07--hoek: [3stokjes, 3lossen, 3stokjes] Tussen de hoek: in elke 1-losseruimte 3stokjes

08--hoek: [2vasten, 2lossen, 2vasten], verder op elke steek 1vaste.

Succes!!

Patroon:

Bewerking: Willy Haarsma

Idee en ontwerp: Nicole Hancock
http://www.ravelry.com/patterns/library/6-petal-african-flower-triangle

Recordpoging: https://www.denijestichting.nl/het-nije-huis/nije-slingers
Fbgroep: https://www.facebook.com/groups/nijeslingers/

Ps. Ik heb het patroon zoveel mogelijk gecontroleerd, maar mochten er nog fouten in zitten hoor ik het graag!

Hoezo slapen?

 Gisterenavond om kwart voor 12 dacht ik nog even een paar audioboeken op de mp3 speler te zetten en dan lekker te gaan slapen. Even luisteren werkt prima, ik heb dan weinig of geen geen last van oorsuizen en meestal val ik dan vrij snel in slaap. Ik had uit voorzorg alle boeken in mappen van een half uur verdeeld, zodat hij, als ik in slaap zou vallen, niet meer de hele nacht door bleef spelen. Dat werkte prima.  Maar zoals vaak, zijn plan en uitvoering niet hetzelfde en het liep dus helemaal anders.

Toen de audioboeken op de speler stonden, koppelde ik hem netjes af via het >-tekentje op de laptop, maar waarschijnlijk deed ik dat te snel, en hij bleef hangen. Het scherm vermeldde "data laden" en welke knop ik ook indrukte, er was geen beweging in te krijgen. Dus ook uitzetten was niet aan de orde. Ik heb dat ding na de nodige verwensingen, al lichtgevend tussen mijn bollen wol gekieperd, snel een audioboek op de tablet gezet en proberen te gaan slapen. Maar het idee, dat de tablet aanbleef als ik in slaap zou vallen en daarmee het hele boek zou afspelen, hield me wakker.

Na een uur kreeg ik een ingeving. Eens even googelen wat ik kon doen. En ja hoor, door te googelen op "vastgelopen Sandisk" had ik hem in no time weer aan de praat. Het wondermiddel was, 20 seconden de startknop indrukken en de speler resette zich. Pfff....dat moet je ook maar weten! Waar zouden we toch zijn zonder google en internet.

Helemaal blij zag ik ineens, zelfs in het donker, dat er een stapel t-shirts op mijn dekbed lag. Oh, shit, die waren er ook nog. Het schone wasgoed van die dag, was door Karel van het rek gehaald en op mijn verzoek, netjes op mijn bed gelegd. Dat had ik die middag natuurlijk wel gezien, maar zodra ik me had omgedraaid weer vergeten. Nou ja, dat kon er ook nog wel bij. Dus heb ik, in het donker alle t-shirts opgevouwen en sokken in bolletjes gerold. En ja hoor, je raadt het al. Ik miste een sok. Verdorie, ook dat nog. Ik kan daar niet tegen. Dat hij niet gewassen is, okee, maar ik wil wel weten waar hij is, dus ging ik weer mijn bed uit. In de wasmachine lag hij niet, in de wasmand ook niet en ik had hem ook niet in het donker bij twee andere sokken opgerold. Met moeite heb ik me er maar overheen gezet en de "single-sok" over het randje van het nachtkastlaatje gehangen. Ongeveer half drie ben ik, na een paar regels Agatha Christie subiet in slaap gevallen.

Vanmorgen zag ik natuurlijk meteen die eenzame sok hangen en ging weer bij wasmachine en wasmand langs. Geen sok, zelfs bij daglicht niet. Uiteindelijk bleek, dat ik, ondanks de korte nacht, die ochtend ietsjes slimmer was. Ik kreeg het heldere idee om behalve "in" ook eens "naast" de wasmand te kijken. En zie, daar was hij dan. De verloren sok!!!!

Geschreven: 20 juli 2017 

Dagtekening: nacht 19/20 juli 2017

Kleurendia`s

 KLEURENDIA'S-1

Tot mijn schrik zie dat het is al weer 10 dagen geleden is dat ik iets op mijn space heb geschreven. Geen wonder want ik ben druk bezig geweest met mijn borduurpatronenfile, die als maar groter wordt. Het is 12 Gb geworden en hij moet nu toch echt niet groter worden. Voorlopig is het weer klaar en het staat allemaal netjes geordend op data-dvdtjes. De scanner kan even met pensioen, hoewel niet voor lang want er komt nog een megaklus aan. Ik moet nog zo`n 600 oude kleurdia`s inscannen. Dat scannen is het werk niet, maar er naderhand weer toonbare plaatjes van maken is een ander verhaal. Hieronder plaats ik twee foto`s om te laten zien wat ik bedoel. 

De eerste dia [uit 1968] was alleen maar ingescand. Het agfa blauw is het enige wat er stug is overgebleven na al die jaren. Het tweede plaatje is dezelfde foto na  behandeling met een fotoprogramma. Dat begint er weer wat op te lijken, maar dat wordt dus zo ongeveer 600x 5 minuten werk. Ach dat is niet zo erg, het houdt je van de straat. Dus als je even niets van me hoort komt het daardoor.

Geschreven: Opperdoes, 30 september 2005

Dagtekening: 30 september 2005

KLEURENDIA'S-2

Wat is dat een gek gevoel. Dat is met recht iets van je af voelen glijden. Helemaal klaar. Ik kan het op de bon nog nakijken dat ik een dag voor oudjaar 2003 de Canon scanner kocht bij Beerenpoot in Bovenkarspel. De vorige scanner deed het nog wel maar hij kon geen dia's scannen en deed moeilijk met de nieuwe Windows XP die ik kortgeleden op de computer had laten installeren. Toen kon ik dus beginnen met het inscannen van de duizenden dia's die wij boven op zolder trouw hadden bewaard. Die winter ging snel voorbij, zoals ik ook al vermeldde in het stukje over Februari en op een gegeven moment bleef ik steken want de zomer kwam eraan. De leukste dia's waren intussen al gedigitaliseerd en de druk was een beetje van de ketel. Toch bleef er iets knagen, want er lag nog veel meer. Zin had ik er niet echt in, maar in december 2005, na twee half gedwongen klussen om dia's in te scannen voor kennissen vond ik het van de zotte dat ik wel voor anderen dia's zat te digitaliseren, terwijl ik er ook nog zoveel had liggen, dus ben ik niet echt enthousiast toch maar weer begonnen. Een stel grote vakanties uit de jaren '60 zijn niet de meest interessante plaatjes maar ze zomaar laten liggen kon ik ook niet. Uiteindelijk, toen hiervan het einde in zicht bleek te komen, realiseerde ik me dat mamma ook nog dozen vol vakantiedia's bij haar op zolder had staan. Gelukkig was ik bij het grootste deel van die vakantie's niet aanwezig geweest, maar een paar daarvan had ik ook meegemaakt. Toch wel interessant om die ook even door te nemen, en ja hoor, dat leverde best leuke plaatjes op die ik in geen jaren gezien had. De interessante heb ik allemaal nog ingevoegd. 

Nu is de serie dus echt helemaal compleet en heb ik alles gedaan. Een kleine berekening levert mij zo ongeveer 4200 plaatjes op die anders bijna verloren zouden zijn gegaan, want helemaal kleurecht blijken die dia's toch niet te zijn. Sommige kleuren waren in de jaren een eigen leven gaan leiden want er waren er nogal wat bij die intussen knal paars of dieprood waren geworden. Dat brengt me eigenlijk op het meest tijdrovende van de hele operatie. Niet het inscannen zelf, maar het weer op kleur brengen en het schoonmaken met Paint Shop Pro. Gelukkig kon ik de meesten herstellen. Als ik moet schatten heb ik er ongeveer tien echt weg moeten gooien. Die waren hopeloos. De andere kon ik redelijk tot heel goed terugbrengen naar de originele kleuren. Het schoonmaken deed ik met de kloonpenseel. Dus eigenlijk domweg een schoon stukje over de vlekken en vuil heenzetten. Dat klinkt simpel, maar uiteraard moest dat onzichtbaar gebeuren en dat lukte niet altijd meteen bij de eerste poging. Ook werd ik af en toe tureluurs van het getuur naar vlekjes op het scherm. Gemiddeld ben ik wel een 10 minuten per dia bezig geweest ik ga maar niet uitrekenen hoeveel tijd dat er in totaal in de hele klus heeft gezeten. Daar begin ik niet aan, dan schrik ik me wezenloos.

Terwijl ik bezig was heb ik mezelf afgevraagd of het allemaal wel de moeite waard was waar ik allemaal aan het doen was. Ook mamma bracht dat onderwerp wel eens ter sprake. Zij zit ook tegen dozen dia's aan te hikken en weet niet wat ze moet doen; ongezien weggooien of gewoon laten staan met het idee van je ziet maar wat je er mee doet als ik er niet meer ben. Dat zijn haar eigen woorden hoor want zo cru zou ik het niet gezegd hebben. Met de projector die plaatjes allemaal nog eens te gaan kijken en uitsorteren is voor haar geen optie, want haar gezichtsvermogen is daarvoor helaas te slecht. Evt. ook mamma's dia's inscannen is ook geen echte oplossing want zelfs dan vraag ik me af of ze het zou kunnen zien en trouwens daar heb ik ook de moed niet voor want het zijn er nog eens duizenden. Voor mijzelf ligt het heel anders. ik kan de dia's geprojecteerd nog uitstekend zien, maar toch zou ik dat ook niet meer doen want, wat ik al zei, ze zijn teveel verkleurd. Stomweg weggooien kon ik niet en zelfs nu ze digitaal zijn, laat ik de dozen voorlopig nog in de kast staan. Het is een document van een groot deel van je leven en ik hang er toch wel een beetje aan. Daardoor was inscannen ondanks de enorme klus een mooie tussenweg tussen weggooien en domweg in de kast laten staan. Ik heb ze allemaal weer intensief gezien en ik kan ze nu weer op elk moment van de dag als ik dat wil via de computer of tv bekijken. Ook voor Karel met zijn beperkte gezichtsvermogen zijn er vele mogelijkheden. Hij weet dat ze er nu digitaal zijn en als hij het zelf aangeeft zal ik wel eens gaan denken hoe ik ze ook binnen zijn bereik kan brengen. Het is allemaal een brokje nostalgie en heel persoonlijk, dat weet ik maar ik hecht er veel waarde aan en vind het geweldig leuk.

Daarvoor heb ik al die moeite met plezier gedaan.

Geschreven: Opperdoes, 28 maart 2006

Dagtekening: 30 december 2004 - 28 maart 2006

------------------------------------------------

6 juli 2016:

OPRUIMEN

Dit was oorspronkelijk een facebook berichtje. Toch wil ik het hier ook graag even kwijt:

"Een emotionele rollercoaster voor mij de laatste dagen. Vandaag de vierde rit naar het wegbrengstation van de HVC met zo`n 5000 dia`s. Of je je hele leven weggooit. Op de foto staat het enige overgebleven kistje met het vertrouwde handschrift van mijn vader. De eerste drie ritten bestonden uit het weggooien van een evenzogroot aantal foto`s. Die had karel al allemaal uit mappen gehaald en verscheurd. Jaja, zo gaat dat in het leven. Maar niet getreurd. Dank zij de moderne technieken heb ik alles nog. Niet meer zo ruimteverslindend, maar op een extern schijfje ter grootte van twee luciferdoosjes"

 

Dagtekening: 6 juli 2016 en ver daarvoor

Kerstmannenmutsje

 Een paar dagen geleden zat ik naar een film te kijken, toen me ineens opviel dat het icoontje linksboven in de hoek van mijn VLC videospeler er wel heel merkwaardig uitzag. Normaal is het een orantje-wit gestreept torentje, waar je nauwelijks op let, want het is er gewoon. Ik had het eerst niet door, maar toen ik er nog eens goed naar keek zag ik pas wat het was. Ik zag dat het vertrouwde torentje voorzien was van een kerstmannenmutsje en schoot in de lach. Haha, een leuke grap. Toen ik er nog eens verder mee ging spelen bleek, dat ook als ik het programma "op de balk" zetten, het kerstmannenmutsje nog duidelijk aanwezig was. Ik ging verder met de film en dacht er verder niet meer over na.

Uren later schoot dat kerstmannenmutsje ineens weer in mijn hoofd en vond ik de grap eigenlijk niet zo leuk meer. Het is toch eigenlijk te gek voor woorden, hoe lollig ook, dat ze zomaar in je computer de boel zitten te manipuleren. Ik begon het een beetje eng te vinden. Nu is het een kerstmannenmutsje en een leuke grap, maar hoever kan dit gaan. Straks kunnen ze je vanalles gaan beletten. Waar blijven we dan? Daar moest ik maar even niet over nadenken om mijn avond niet te verzieken.Toch meteen daarna stelde één andere gedachte me weer een klein beetje gerust. Hoera, hier aan de zijkant van mijn laptop zit een heel klein knopje. Dat is voldoende. Met een druk daarop schakel ik het hele internet uit, en zal niets en niemand meer in mijn computer komen. Pfffffffff.... Dat is toch wel een geruststellende gedachte. 

Geschreven: Opperdoes, 22 december 2009
Dagtekening: eind december 2009

Origami

 

   

HOE HET ALLEMAAL BEGON:

Behalve in het stukje "Vouwen in de trein" heb ik nog niet veel over origami geschreven, wat eigenlijk verwonderlijk is, want tussen 1984 en 1995 was naast het besturen van een gezin, mijn hobby en bezigheid het Japanse papiervouwen.

Of het zo moest wezen las ik op een dag ergens in 1983 een artikel op de jeugdpagina van het noordhollands dagblad, waarin het verschijnen werd aangekondigd van een boek over Japans papiervouwen. Het boek heette "Origami, de kunst van het vouwen" van Everdien Tiggelaar. Ik zal het boek nooit vergeten, want op de voorpagina stond een grote knalrode kraanvogel op een gifgroene ondergrond afgebeeld. Het stuk in de krant was geschreven door ene Hans Invernizzi. Geen idee wie dat was, maar zijn naam klonk wel interessant. 

Ook in dat stuk stond vermeld dat er binnenkort een Japanse tentoonstelling zou komen in Rotterdam, "Edomachi" genaamd. Het leek me allemaal wel wat en omdat ik toch wel geinteresseerd was, zijn we met ons gezin, toen de tentoonstelling geopend was, naar Rotterdam gegaan. De expositie was geweldig. Het was een soort Japan in het klein, met echte japanse huisjes, waarin de mooiste dingen te zien waren over diverse onderwerpen van de japanse cultuur. In één van die huisjes liet men het Japanse papier vouwen zien. Toen ik daar uit kwam was het gebeurd, ik was totaal besmet en hoe besmettelijk het was, daar kwam ik later pas achter.

   In dat stukje van Hans Invernizzi stond ook de naam van een vereniging vermeld. De Belgisch-Nederlandse origami vereniging en ik heb toen per brief contact met hen opgenomen. Van Everdien Tiggelaar kreeg ik per kerende post antwoord, en ik was best verbaasd dat ik van de schrijfster van het boek zelf een antwoord kreeg. Ik ben lid geworden, heb het boek en wat papier besteld en ben langzamerhand begonnen wat beestjes en andere modelletjes uit het boek gaan vouwen. Het was leuk en niet echt moeilijk en ook het feit dat het een hobby was die een diepere achtergrond had vanuit de Japanse cultuur maakte het nog interessanter. Met name het model van de kraanvogel, symbool van gezondheid en geluk, had zijn door zijn legende van de 1000 kraanvogels, waarvan je na het vouwen ervan, een wens mocht doen, een diepere betekenis. Van lieverlede kreeg ik door de krantjes van de vereniging wat inzicht wat er zoal gebeurde in clubverband. Bijeenkomsten, heel kleinschalig, begonnen te ontstaan en ook kreeg ik wat inzicht wie er zoal bezig waren. Wat me opviel dat het in België de mannen en in Nederland vooral de vrouwen waren, die vouwden en actief waren binnen de vereniging. Maar er was meer verschil. De meeste Nederlanders [vrouwen] vouwden een modelletje om het eindresultaat, en de het eeuwige "Wat kan ik ermee" was een standaardvraag. Het modelletje moest ergens voor te gebruiken zijn, bijvoorbeeld als versiering voor een wenskaart. In België, maar ook in de rest van de wereld bleek later, waren de mannen in de meerderheid en vouwden in de trant van "vouwen om te vouwen". Niet het eindresultaat, maar de beleving en het bezig zijn was het belangrijkste. Zij waren ook vaak bezig met de meest ingewikkelde geometrische modellen en discussieerden hierover oeverloos. Ook waren zij degenen die de moeilijkste modellen ontwierpen en ik hoor ze nog hatelijk lachen als wij als vrouwen met een of ander heel simpel, maar heel doelmatig modelletje kwamen aanzetten.

EXAMEN!?

Ook bij mij kwam van het één het ander. Via de vereniging kwam een oproep of er mensen zouden zijn die origami les wilden gaan geven. Na het uitvouwen van hun twee lesboeken, zou je na overleggen van die werkstukken je "diploma" krijgen en werd je officieel docent voor de vereniging. Dat heb ik dus gedaan. In mijn eentje heb ik die boeken uitgevouwen en ik zal nooit de dag vergeten dat ik "examen" heb gedaan. Dat was ergens in 1985 in Callantsoog bij Stella Yeung waar o.a. Everdien Tiggelaar en Hans Invernizzi mijn boeken vluchtig doorkeken en binnen no time de beslissing namen dat ik kon gaan lesgeven. Als ik zie hoe het in de latere jaren ging, moet ik nog wel eens vreselijk lachen, dat het bij mij toen zo'n wassen neus geweest was. Geen drie boeken, geen ingewikkelde techniek, geen tentoonstellingspresentatie en al helemaal geen proefles. Of dat nou allemaal zoveel beter was betwijfel ik want zeg nou zelf het is en blijft een hobby. Een mooi eindresultaat is leuk, en een visitekaartje voor de vereniging, maar het is en blijft een bezigheid waar je je lekker bij moet voelen, waarvoor ik zo`n zwaar examen wel een beetje teveel van het goede vond. En nog erger, ik betwijfel of ik het ooit zou hebben gehaald.

WAAR HIELD IK ME MEE BEZIG:

De vereniging was intussen gesplitst, de Belgen voor de Belgen en de Nederlanders voor hun eigen volk. Everdien Tiggelaar werd voorzitster en Warffum werd het hart van de club. Zij stichtten Vouwservice, waardoor wij heel veel mooie papiertjes binnen ons bereik kregen. Ik ging les geven en geen moeite was me teveel om continu de boer op te gaan om lessen en vouwavonden te organiseren. Als ik er nu op terug kijk, word ik er nog doodmoe van. Hoe heb ik dat allemaal kunnen doen?. Een groot voordeel had ik. Reizen was goedkoop, de OV jaarkaart was uitgevonden, en ik reisde per trein het hele land door. Ik kwam op de gekste plaatsen. Ik heb mede tentoonstellingen georganiseerd in Gouden Handen in 's Heerenberg, Madurodam en SER in Den Haag, demonstreerde in de Bijenkorf in Rotterdam en tijdens de kinderboekenweek in de Rode Hoed in Amsterdam, waar ik trouwens met dochter Ingrid naar toe ben geweest. Daar zag ik Annie MG Schmidt, Fiep Westendorp en Dik Bruna, die voor ons boeken signeerden. Maar ook het buitenland lokte. Verschillende reizen hebben we gemaakt naar diverse conventies. Een heel bijzondere reis was die, een jaar na de val van de muur, naar Bad Blankenburg, in het voormalige Oost Duitsland, veel vrienden heb ik overgehouden van conventies in Londen en Birmingham en York, en de conventie in Kecskemet in Hongarije zal in mijn herinnering blijven als de warmste ooit.

  

Maar dichter bij huis deed ik nog veel meer. Tentoonstellingen in bijna alle bibliotheken in de regio, hobbymarkten en braderieën in Hoorn en Enkhuizen en alles wat daartussen lag, De jaarlijkse creadagen in het Bonhoeffer College in Castricum en natuurlijk veel activiteiten in Streekhof in Bovenkarspel. De grootste klapper was de geweldige presentatie tijdens de Japan tentoonstelling op de Westfrieseflora in februari 1987. met een goede tweede, de super grote japanse tempel, gevouwen samen met To Dierdorp, waaraan ik een tennisarm heb overgehouden. Over deze laatste twee activiteiten zal ik waarschijnlijk in de toekomst nog wel eens iets meer gaan schrijven. Tot slot van al deze activiteiten wil ik nog even vermelden dat ik twee boekjes heb gemaakt. Het eerste werd uitgegeven door Vouwservice "Origami Puzzel Varia" en het tweede via Cantecleer "Origamistroken eindeloos toepasbaar". Dat was een gemixte ervaring. Het eerste is een boekje waar ik helemaal achter stond, het tweede niet. Bij Cantecleer hadden zij commerciele eisen, want zij wilden, logisch een boekje voor het grote publiek. Daardoor moest ik dingen gaan maken die ik maar niets vond, hoewel ik dat natuurlijk wel heb gedaan, werd mijn hele idee een beetje verprutst. Is het eerste boekje een toppertje in mijn ogen, het tweede vond ik uitermate truttig en het liep ook voor geen meter. Gelukkig heb ik het bij De Slegte nooit in de winkel gezien, maar rijk ben ik er ook niet van geworden.

LUNTEREN EN VELDHOVEN:

Achteraf ben ik veel te weten gekomen wat er zich allemaal in het bestuur heeft plaatsgevonden en waardoor zij mij nooit voor het bestuur gevraagd hebben, maar ik betwijfel of ik er ooit zitting in zou hebben genomen. Ik heb er nooit mee gezeten, ging mijn eigen gang en achteraf gezien heb ik bestuurlijk gezien toch wel het nodige gedaan. Los van het docent zijn, ben ik nog een tijdje disttriktshoofd van Noord Holland geweest, d.w.z. coördinator over alle docenten in N.H. en natuurlijk de deelname aan de Lunteren- en Veldhoven commissies waar ik helemaal nog niets over gezegd heb. Deze commissie, organiseerde voor de OSN de jaarlijkse bijeenkomst, die in eerste instantie werd gehouden op zaterdag en zondag. Later werd deze uitgebreid met de vrijdag avond, vanwege het feit dat ze zo gezellig waren dat anderhalve dag echt tekort werd om het hele jaar bij te kletsen en te vouwen. De naamstelling van de commissie was simpel en hing af van de plaats waar deze werd gehouden. Vele jaren heb ik in die commissie gezeten en de bijeenkomsten waren toppie. Maarten van Gelder en ik probeerden er samen nogal eens een beetje reuring in te krijgen door iets geks te gaan doen. Want hoe je het ook bekijkt, 200 vrouwen en 10 mannen kon nog wel eens een beetje saai en stoffig zijn. Wij tweeën hadden al wat buitenlandse ervaring en hadden daardoor nog wel eens aparte ideeën opgedaan. Het liefst zochten we daarvoor de zaterdagavond uit en vooral in de eerste jaren deden we zulke dingen een beetje rebels buiten de commissie om. Maarten zocht het altijd groot. Met onze engelse vriend Ralph Matthews , die ook nogal een aparte manier van vouwen er opna hield, hebben we van een heel simpel model van hem uit duizenden speelkaarten een groot wiel gevouwen, dat helaas onverplaatsbaar bleek. Gelachen hebben we wel, en uiteindelijk is het een grote toren geworden, die wel het gewenste resultaat had en trots op het toneel stond te pronken. Een ander jaar maakten we het wel heel bont. Wie er op het idee kwam weet ik niet meer, maar die zaterdagavond hadden we een heleboel papieren bootjes gevouwen, die we in Veldhoven uiteindelijk in het zwembad allemaal te water hebben gelaten. De lol was helaas snel over, toen de bootjes zonken of naar de afvoerroosters dreigde te drijven. Als een haas hebben we ze, slap van de lach uit uit zwembad gevist.

  De "stunt" die mij het meeste is bijgebleven is de volgende. Maarten en ik hadden uit Engeland de grap meegenomen, om in plaats van je handen met je voeten te gaan vouwen. In Engeland was dat zowat traditie en we zorgden er daar wel voor dat we schone voeten hadden, in tegenstelling tot de slachtoffers die dit niet wisten en daardoor het mikpunt werden van onze quasi boze blikken en dichtgeknepen neuzen. In Nederland werd het voorstel om dit ook eens te doen door de commissie van de hand gewezen, zijnde een kwetsende handeling vanwege een meisje Kim uit Nijmegen die zwaar gehandicapt was en echt zonder armen door het leven moest. Voor haar waren haar voeten haar voeten en armen en ze kon met haar voeten fantastisch vouwen. Zij kwam al jaren, maar er werd door ons altijd een beetje terughoudend naar gekeken, bang om er teveel negatieve belangstelling voor te tonen en haar in de verlegenheid te brengen. Toch had ik geen vrede met die afwijzing. Bij de eerstkomende bijeenkomst heb ik Kim aangesproken en haar het hele verhaal uitgelegd. Zij was heel open en zei dat het totaal geen probleem zou zijn als we dat het volgend jaar zouden gaan doen. Sterker nog, ze wilde ook wel demonstraties geven, zodat we allemaal zonder schroom haar aan het werk konden zien. Dat heeft ze gedaan. Het volgend jaar heeft zij demonstraties gegeven en ik heb diep ontroerd staan kijken hoe zij met haar handicap omging. Later die dag hebben we dikke pret gehad met het voetvouwen. Natuurlijk was het een ongelijke strijd en kwam zij als grote winnaar uit de bus met verreweg het mooiste model in de snelste tijd. Dat was een geweldige ervaring.

LATERE JAREN:

Al jaren nu, gingen mijn activiteiten voor de lessen en vouwavonden gewoon door. Mijn eigen vouwstijl veranderde. Was ik tijdens de lessen gedwongen een vast patroon van modellen te onderwijzen, zelf vond ik die modellen eigenlijk niet zo leuk. Logisch want die eerste simpele modellen zijn vaak zo onaantrekkelijk en dan moet je heel wat uit de kast trekken om je leerlingen bij de les te houden, want anders is de lol er snel af. Maar zelf buiten de lessen om, wilde ik meer. Hoe knap het ook is dat je van een simpel papiertje een goed lijkend model kunt vouwen, dat was niet mijn stijl. Ik wilde creatief vouwen, mooie vormen en kleurstellingen maken, dat sprak mij veel meer aan, en ik had met al mijn liefde voor het vouwen toch vaak het probleem dat ik de modellen vaak te kinderachtig en te simpel vond. Natuurlijk in het begin vond ik alles mooi. Toch, als ik er nu op terug kijk, en mijn eerste modellen op de foto bekijk, vraag ik me af, waar ik de moed vandaan haalde, om daarmee op een markt te gaan zitten. Het was simpel, een modelletje op een wenskaart plakken en klaar was Kees. Na 10 jaar was dat wel anders en kwam wel wat meer bij kijken om een mooie wenskaart te verkopen. Daarbij kwam, en dat had ik natuurlijk al veel langer door, dat we eigenlijk met onze ene handel de andere de vernieling inhielpen. Je leidde meer mensen op en ook die gingen hun kaarten verkopen.

Toch kwam er eind 1992 een kentering uit een onverwachte hoek. Ik zie onszelf in augustus 1993 nog zitten, in Hongarije notabene, dat we dieptriest over de gebeurtenissen binnen de club zaten de discussiëren. De hele zaak hing aan een zijden draad. Financieel was de boel volkomen de mist in gegaan en het gaat me tever om in dit stukje er meer over te schrijven, laat staan, schuldigen aan te wijzen, hoewel ik die haarfijn weet. Gelukkig bleef de OSN bestaan met een ander bestuur en zonder Vouwservice. Maar ook de maatschappelijke omstandigheden veranderden. Er kwamen veel meer hobby`s op de markt en vooral pergamano en 3-d knippen namen de overhand. Niet zo verwonderlijk ook. Vergeleken met origami was dit vrij simpel, dus waren lessen niet nodig. De ontwerpen en afbeeldingen werden op papier aangeleverd en het enige wat je zelf nog moest doen, was knippen en plakken. Diep in mijn hart begreep ik die mensen wel want vaak was het resultaat mooier dan die simpele vouwseltjes waar ik in de lessen mee moest beginnen. Toch was en bleef voor mij origami nummer 1 want daarmee kon ik precies doen wat ik wilde en was ik niet gebonden aan een aangeleverd patroon.

De grote firma`s zagen geld en de hele hobbybranche werd een geduchte handel met felle concurrentie. Het werd me allemaal te groot en origami werd een kleine hobby in het grote geheel. Nog één opleving heeft het origami in Nederland gekend en dat was tijdens de theezakjesvouwrage, maar daarna was het echt over. Als docent werd het onmogelijk nog leerlingen te vinden en de eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik het ook wel gehad had. Ook mijn binding met de OSN werd minder omdat zij een richting waren opgegaan die me niet echt aanstond. Lekker doen waar ikzelf zin in had en geen verplichtingen meer, dat zag ik veel meer zitten en die weg ben ik toen ook ingeslagen. Ik legde de me meer en meer toe op het unit vouwen [vele vaak simpele vouwsels tot één groot geheel maken], wat voor mij eigenlijk al vanaf het begin de meest interessante manier van vouwen was.

Maar ik ben nog lang lid gebleven. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen op te zeggen en ik wilde nog steeds op de hoogte blijven hoe het binnen de vereniging ging. Toch vandaag ruim ik Orison, jaargang 25, nummer 6 op, de laatste die ik als lid van de OSN zal krijgen. Ik heb mijn lidmaatschap opgezegd. Het is goed geweest, het vouwen staat momenteel stil bij mij. Af en toe kriebelt er nog wel eens wat, maar daar blijft het bij. Vergeten zal ik het zeker niet. Trouwens hoe zou ik het kunnen vergeten. Op internet vind je modellen te over en ik heb stapels digitale boeken gedownload dus kan ik nog naar hartelust mijn gang gaan als ik dat zou willen. Ook het reilen en zeilen van de OSN kan ik feilloos nalezen. En last but not least, ergens diep verborgen in mij blijft, als een kostbaar iets, de kennis hangen, en misschien, heel misschien, komt er in toekomst nog wel eens een gelegenheid dat ik met die kennis iets bijzonders kan doen. 

Geschreven: Opperdoes, 6 december 2009

Dagtekening: maart 1983-december 2009