Mijn tweede blog

Dit is de blog waarop ik al mijn hobby-verhaaltjes kwijt kan. Na de opzet [in 2012] met vooral haken en breien, heb ik hem nu uitgebreid met meer hobby-onderwerpen, die vroeger ten dele te vinden waren op mijn andere blog. [http://avalon045-avalon.blogspot.com/] De in mijn ogen mooiste "eigen ontworpen" patronen in de haaktechniek heb ik laten staan. Soms ook in de engelse taal. Het is nu dus wat minder "crea" en wat meer hobby geworden.

dinsdag 14 april 2026

Geo-mania

Over het begin van mijn origami-hobby in 1984 heb ik al uitgebreid geschreven in het verhaaltje “Origami”, dus dat hoef ik hier niet meer te herhalen. Het verhaaltje legt echter de nadruk op wat ik zoals gedaan heb en de techniek van het vouwen komt nauwelijks aan bod. Vandaar dat ik dit keer het eens over een andere boeg gooi. In het begin maakte ik de tradionele modelletjes, maar al gauw was ik daar een beetje op uit gekeken en begon ik te experimenteren. Pas echt interessant begon ik het te vinden toen ik het “unit”-origami tegenkwam. Dat was het vouwen van een heleboel kleine geometrische elementjes, om daarmee grote meetkundige vormen op te bouwen. Een eye-opener!! Dit was het voor mij, helemaal!! Ik kwam, ondanks mijn beperkte meetkundige opleiding, aardig mee in de origamiwereld en kletste op “hoog” niveau mee met de Engelse heren, tijdens de Engelse conventies, die ik bezocht.
                                      
Ik ging heerlijk mijn gang. De simpelste manier om er iets wetenschappelijk van te maken is, om met platte 3-, 4-, 5- en 6-hoeken 3d-vormen te maken. Ik maakte kubussen, tetrahedrons, octahedrons, dodecahedrons en ga zo maar door. Maar mijn ultime werkstuk is nog steeds die gigantisch grote tetrahedron, genaamd de “Five Intersecting Tetrahedron”, die helaas door zijn grootte, het slachtoffer werd, van onze verhuizing naar Grootebroek.

                                        

Toen mijn origami-hobby op een lager pitje kwam te staan, ging ik haken en tot mijn verrassing kwam ik ineens de gehaakte kraanvogel van Dendennis tegen. Dat was bijzonder. Het origamimodel bij uitstek, nu ineens in een gehaakte versie. Twee van mijn hobbies bijeen.
                              

Ik dacht met een simpel bolletje [1] te beginnen, maar dat viel vies tegen, getuige het verhaaltje wat ik erover schreef. Maar ik zette door en al snel kwam ik mijn “unit-origami” op het spoor. Maar nu in de haaktechniek. Via de granny-squares is het maken van 3-, 5-, 6- en 8-hoeken een eitje. Naai deze aan elkaar volgens de juiste methode aan elkaar en het hele “drons-rijtje-bollen”, wat ik hierboven bij het origami noemde, is weer snel gemaakt.


                                                       
Voorbeelden genoeg. De Haakcelestine [2], de Amish-puzzelbal van Dedri Uys [3], de voetbal Kick [4] en als laatste voor nu, mijn gehaakte- en ook gebreide- stressballetje, wat meer een kubus dan een balletje is of misschien wel meer een balletje dan een kubus. En ja, deze vorm van drie gevlochten stroken had ik al meer dan eens bij het vouwen gebruikt.

Maar ik zag ook geometrische vormen verschijnen, die door de soepelheid van het haakwerk wat gemakkelijker te maken waren dan van papier. Het begon met de hyperbolen, die in de Engelse taal heel oneerbiedig zijn gedegradeerd tot scrubbies [schuursponsjes] of bath-buffs [niet te vertalen; maar misschien wel badschrobbers?]. Nou scrubbies of niet, ik vond ze schitterend. Zo mooi zelf dat ik ze in de intro van mijn blog heb geplaatst. Toen werden, door een actie van Greenpeace Cravtivists de scrubbies hier in Nederland ineens koralen. Dat was natuurlijk een behoorlijke promotie.



Uiteindelijk kwam ik de spiralen tegen in de vorm van windspinners. Heel mooi om buiten, in de wind, op te hangen. Jammergenoeg kan ik dat niet doen, want mijn tuin is te open en Jan en alleman kan er zomaar in. Ook mensen met wat minder goede bedoelingen.
  

Toch is het leuk om te zien, dat al die hobbies zoveel raakvlakken hebben. En natuurlijk nog beter als ze, zoals bij mij, ze midden in mijn eigen interessesfeer vallen. Daar kan ik nog altijd fijn op voortborduren. Toch heb ik ondanks mijn vele haken en soms ook breien, nog één heimelijk origami-item op mijn bucketlist staan. Tw. De Five Intersecting Tetrahedra vouwen in wat kleinere papiertjes en daarmee dus de ultieme uitdaging op origamigebied, nog een keertje aan te gaan.


Geschreven: 13 april 2026
Dagtekening: 1984 tot heden

maandag 30 maart 2026

PDF24 Creator


Sinds kort vind Foxit Reader het nodig om alle pdf downloads om veiligheidsredenen, niet meer te tonen in de voorbeeld weergave van Windows Verkenner. Ook de downloads van Print friendly worden niet meer getoond. Reuze frusterend vind ik dat, want ik werk veel met haak-, brei, en andere hobbypatronen en blog over verschillende onderwerpen. Voor een backup download ik daardoor veel eigen werk  en maak daarvan pdf`s, die ik dan later weer stuk voor stuk moet gaan zitten ontgrendelen. 

Los van het feit, dat ik het nogal arrogant vind, dat zij voor mij beslissen, om de bestanden zomaar te vergrendelen, voel ik dat ontgrendelen, als heel frustrerend en tijdrovend, nutteloos werk. Het zijn allemaal bestanden binnen mijn eigen werksfeer en zeker geen staatgeheimen of gevoelige data. 

Nou zou je zeggen, wis de hele Foxit Reader en neem een andere app. Helaas, dat kan niet want dan ben ik de hele voorbeeldfunctie in de Verkenner kwijt. 

Vanmiddag, na een ochtendje mopperen, zag ik het licht. PDF24 Creator!!!! Dat is de oplossing. Ik was al heel positief over dat programma, omdat het alles kon, wat ik met mijn pdf`s wil doen. En ja, dus ook ontgrendelen. Zoveel pdf`s als ik wil tegelijk!  

zaterdag 14 februari 2026

Lang leve Windows 11



Vlak voor het einde van het jaar heb ik een nieuwe laptop gekocht en ben daarmee met een behoorlijke tegenzin overgestapt op Windows 11. Er viel niet aan te ontkomen. Het vorige apparaat was van december 2016, dus had ik, als ik door wilde werken/hobbyen, geen andere keus.

Dat werd dus even een fiks dagje studeren, want het was nogal een gezoek waar alle toepassingen in deze versie zijn geplaatst. Allereerst de Verkenner. Mijn altijd redder in nood, de knop "ongedaan maken" was ergens verstopt achter drie puntjes en een "nieuwe map" maken en "eigenschappen" bekijken, werd een klikwerk van jewelste. Al die functies, die bij Windows 10 zo handig in de linkerbovenhoek stonden zijn veel dieper weggestopt.

Mijn vorige laptop had ik laten voorzien van een D-partitie voor het plaatsen van mijn eigen data en dat had ik dit keer niet gedaan. Ik dacht over te schakelen naar de bibliotheekmappen en als eerste droppoint de map documenten te gebruiken. Nou dat was leuk! Toen ik goed en wel aan de gang was om wat data over te zetten, begonnen alle alarmbellen te rinkelen. De Onedrive zat vol. Huh, hoe kan dat? Gelukkig realiseerde ik me vrij snel, dat de vermeende lokale bibliotheek helemaal zo lokaal niet was, maar dat ik zonder melding alles onbewust naar een Onedrive map kopieerde. Okee, dat kon er ook nog wel bij. Maar zowaar, met een beetje hulp van Google heb ik die hobbel opgelost door de Onedrive helemaal uit te schakelen. Nadeel is wel, dat ik nog steeds met een heleboel loze en lege standaardmappen in Verkenner zit, die ik niet echt durf te wissen.

Wat ik wel uitermate vervelend vind, is dat ik, zijnde een mens van sneltoetsen, tegenwoordig bij elke handeling de "functie"knop moet intoetsen. De "kale" F-toetsen zijn allemaal in gebruik door een of andere maffe muziekspeler, die ik niet gebruik en ook nooit zal gaan gebruiken, want ik blijf bij mijn vertrouwde VLC-player. Nou vraag ik me af of ik die muziekspeler kan wissen of uitschakelen, maar dat durf ik niet, want, mijn kennis reikt niet ver genoeg om er achter te komen, of die speler wel of niet geintegreerd is in het bestuursprogramma, waardoor er na het wissen ervan, misschien iets essentieels niet meer werkt. Ook weet ik niet of ik door dat etv. wissen de vertrouwde functie`s van de sneltoetsen zomaar terugkrijg of dat ik alle sneltoetsen opnieuw moet gaan instellen in het register. En als dat zo is, wordt dat voor mij, toch echt een treetje te hoog.

 16 februari 23.14 uur:

Het grootste probleem is gelukkig opgelost. Nl. dat van die sneltoetsen. Gisteren heb moest ik een paar screenprints maken. Aangezien ik totaal niet overweg kan met het knipprogramma dat er in Windows 11 zit, heb ik, weliswaar met een “educated guess”, op een stel toetsen zitten drukken, totdat ik een stel toonbare screenprints had. Al klungelend, merkte ik ineens, dat ik, bij de sneltoetshandelingen, de functietoets niet meer hoefde in te drukken. “Huh, hoe kan dat?”. Geen idee, wat er was gebeurd en opgelucht, bleef ik daar maar niet lang bij stilstaan. Hoewel ik in eerste instantie niet durfde te geloven, dat ik zonder dat ik er een flauw benul van had, ineens de goede functie terughad van de sneltoetsen. Ik ben erg blij dat het is opgelost, maar eng is het wel, want, wat ik al zei, ik heb geen flauw idee, wat ik gedaan heb.  


Geschreven: 14 februari 2026
Dagtekening: begin 2026