Mijn tweede blog

Dit is de blog waarop ik al mijn hobby-verhaaltjes kwijt kan. Na de opzet [in 2012] met vooral haken en breien, heb ik hem nu uitgebreid met meer hobby-onderwerpen, die vroeger ten dele te vinden waren op mijn andere blog. [http://avalon045-avalon.blogspot.com/] De in mijn ogen mooiste "eigen ontworpen" patronen in de haaktechniek heb ik laten staan. Soms ook in de engelse taal. Het is nu dus wat minder "crea" en wat meer hobby geworden.

dinsdag 14 april 2026

Geo-mania

Over het begin van mijn origami-hobby in 1984 heb ik al uitgebreid geschreven in het verhaaltje “Origami”, dus dat hoef ik hier niet meer te herhalen. Het verhaaltje legt echter de nadruk op wat ik zoals gedaan heb en de techniek van het vouwen komt nauwelijks aan bod. Vandaar dat ik dit keer het eens over een andere boeg gooi. In het begin maakte ik de tradionele modelletjes, maar al gauw was ik daar een beetje op uit gekeken en begon ik te experimenteren. Pas echt interessant begon ik het te vinden toen ik het “unit”-origami tegenkwam. Dat was het vouwen van een heleboel kleine geometrische elementjes, om daarmee grote meetkundige vormen op te bouwen. Een eye-opener!! Dit was het voor mij, helemaal!! Ik kwam, ondanks mijn beperkte meetkundige opleiding, aardig mee in de origamiwereld en kletste op “hoog” niveau mee met de Engelse heren, tijdens de Engelse conventies, die ik bezocht.
                                      
Ik ging heerlijk mijn gang. De simpelste manier om er iets wetenschappelijk van te maken is, om met platte 3-, 4-, 5- en 6-hoeken 3d-vormen te maken. Ik maakte kubussen, tetrahedrons, octahedrons, dodecahedrons en ga zo maar door. Maar mijn ultime werkstuk is nog steeds die gigantisch grote tetrahedron, genaamd de “Five Intersecting Tetrahedron”, die helaas door zijn grootte, het slachtoffer werd, van onze verhuizing naar Grootebroek.

                                        

Toen mijn origami-hobby op een lager pitje kwam te staan, ging ik haken en tot mijn verrassing kwam ik ineens de gehaakte kraanvogel van Dendennis tegen. Dat was bijzonder. Het origamimodel bij uitstek, nu ineens in een gehaakte versie. Twee van mijn hobbies bijeen.
                              

Ik dacht met een simpel bolletje [1] te beginnen, maar dat viel vies tegen, getuige het verhaaltje wat ik erover schreef. Maar ik zette door en al snel kwam ik mijn “unit-origami” op het spoor. Maar nu in de haaktechniek. Via de granny-squares is het maken van 3-, 5-, 6- en 8-hoeken een eitje. Naai deze aan elkaar volgens de juiste methode aan elkaar en het hele “drons-rijtje-bollen”, wat ik hierboven bij het origami noemde, is weer snel gemaakt.


                                                       
Voorbeelden genoeg. De Haakcelestine [2], de Amish-puzzelbal van Dedri Uys [3], de voetbal Kick [4] en als laatste voor nu, mijn gehaakte- en ook gebreide- stressballetje, wat meer een kubus dan een balletje is of misschien wel meer een balletje dan een kubus. En ja, deze vorm van drie gevlochten stroken had ik al meer dan eens bij het vouwen gebruikt.

Maar ik zag ook geometrische vormen verschijnen, die door de soepelheid van het haakwerk wat gemakkelijker te maken waren dan van papier. Het begon met de hyperbolen, die in de Engelse taal heel oneerbiedig zijn gedegradeerd tot scrubbies [schuursponsjes] of bath-buffs [niet te vertalen; maar misschien wel badschrobbers?]. Nou scrubbies of niet, ik vond ze schitterend. Zo mooi zelf dat ik ze in de intro van mijn blog heb geplaatst. Toen werden, door een actie van Greenpeace Cravtivists de scrubbies hier in Nederland ineens koralen. Dat was natuurlijk een behoorlijke promotie.



Uiteindelijk kwam ik de spiralen tegen in de vorm van windspinners. Heel mooi om buiten, in de wind, op te hangen. Jammergenoeg kan ik dat niet doen, want mijn tuin is te open en Jan en alleman kan er zomaar in. Ook mensen met wat minder goede bedoelingen.
  

Toch is het leuk om te zien, dat al die hobbies zoveel raakvlakken hebben. En natuurlijk nog beter als ze, zoals bij mij, ze midden in mijn eigen interessesfeer vallen. Daar kan ik nog altijd fijn op voortborduren. Toch heb ik ondanks mijn vele haken en soms ook breien, nog één heimelijk origami-item op mijn bucketlist staan. Tw. De Five Intersecting Tetrahedra vouwen in wat kleinere papiertjes en daarmee dus de ultieme uitdaging op origamigebied, nog een keertje aan te gaan.


Geschreven: 13 april 2026
Dagtekening: 1984 tot heden