Wauw eindelijk kwam er een paar dagen geleden een voorjaarszonnetje de kamer binnen. Dat gaf me de doorslaggevende duw om eindelijk eens een van mijn voornemens uit te gaan voeren. Ik liep al een tijdje met het idee rond om het grootste gedeelte van mijn hobbyspullen naar beneden te brengen omdat ik sinds ik mijn laptop heb, niet meer gebonden ben aan een vaste plek voor computeren en internetten. Daar komt bij dat ik het twee jaar geleden na een winter dia`s inscannen boven wel gezien had. Die winter was omgevlogen, maar ik had nauwelijks contact meer met de buitenwereld. Dus besloot ik toen al dat ik meer tijd beneden ging doorbrengen. Dat beviel me uitstekend, maar ik rende nog steeds voor elk stukje materiaal of gereedschap naar boven. Dat was natuurlijk goed voor de lijn maar erg vermoeiend. De langverwachte duw kwam dus toen die zon door de ramen scheen en ik ben aan het organiseren en ruimen geslagen. Nu is het zo dat ik graag controle heb over de spullen in huis en ik raak het spoor helemaal bijster als er op verschillende plekken spullen staan in dezelfde categorie. Dat was dus het geval met de hobbyspullen. Het stond onder en achter het bureau maar ook in de bedsteekast en dat is wel een beetje veel van het goeie. Voordat ik begon heb ik me een paar dingen voorgenomen. Ten eerste wilde ik maar één plek waar "bewaarspullen" zouden staan en daarvoor reserveerde ik de linker bedsteekast. De stellingen en kastjes onder het bureau moesten allemaal leeg en de stellingkast tegenover het bureau waar de computer staat moest de enige hobbykast boven worden. Dat lukte prima en die hobbykast staat nu dus vol met hobbyspullen lange termijn en wat printerpapier. Verder staan boven alleen nog de computer met printer en scanner.
Het probleem zit helaas in de overbodige spullen, die ik op een verantwoorde manier kwijt moet zien te raken. Het is en blijft het moeilijk om dingen waar ik soms uren aan gewerkt hebt, of gereedschappen en materialen die niet goedkoop waren zomaar in de kliko te laten verdwijnen. En dan praat ik nog maar niet over boeken. Die kan ik zeker niet zomaar weggooien. Het is voor mij een groot deel van mijn leven en het heeft me allemaal veel plezier gegeven. De eerste gedachte gaat naar mensen van wie ik denkt dat ze er nog wat aan zouden kunnen hebben. Helaas niet in Opperdoes want ik ken hier nauwelijks iemand. Stoomtrammensen zitten ook niet op hobbyspullen te wachten want die hebben wel wat anders te doen, maar gelukkig wist ik in Abcoude nog een vrouwtje die veelvuldig kaarten maakt. Zij had geluk want ik heb haar een heleboel origamipapier gegeven en een kartonnagedoos om het papier op maat op te ruimen. Ook de resterende theezakjesboekjes gingen richting Abcoude. Met deze actie was het hoofdstuk origami bijna afgesloten, want een jaar terug had ik mijn origamiboeken al te koop gezet op de site van de OSN. Zo was ik toen op een fijne manier het grootste deel van mijn origamiboeken al kwijtgeraakt en had er bovendien een leuk zakcentje aan over gehouden plus de wetenschap dat ze allemaal bij vouwenthousiasten terecht gekomen zijn. Een probleempje blijft er nog over. Er staan nog vier dozen tentoonstellingsspullen. Weggooien kan ik ze nog niet en bewaren wil ik eigenlijk ook niet. Toch maar even doen, want je weet maar nooit en ze zijn zo mooi. Het restant van het papier hou ik voorlopig, want ergens in een verborgen hoekje zit nog wel iets origami-achtigs en als ik wil heb ik op schijf modellen genoeg om weer eens iets op dit gebied te ondernemen.
Toch waren deze acties het topje van de ijsberg. Er staat nog veel meer. Twee vuilniszakken vol gaan er naar de school waar Ingrid heeft gewerkt en het leukste opruimen was vanmiddag. Hoewel ik bijna nooit iemand met mijn eigengemaakte spullen lastig val, had ik een hele zak kartonnage werkstukken tw. een achtkantig doosje, speelkaartenmapjes, jacobsladder en goochelmapje meegenomen naar Jos van Niekerk. Tot mijn verbazing was zij er hardstikke blij mee en dat gaf mij het gevoel dat dit in ieder geval ook een goede bestemming had gekregen.
Geschreven en dagtekening: Opperdoes, 7 april 2006
