Nog eens mijn Welsh Rose

 Deze granny is al een paar keer terug te vinden op mijn blog, want ik kan er eigenlijk maar geen genoeg van krijgen. Het is mijn absolute favoriet en ik heb er in de afgelopen jaren al heel wat verschillende versies van gemaakt, die allemaal op deze blog te vinden zijn.  Het is natuurlijk van origine een basispatroon met een zesbladige "afrikaanse bloem", maar hoe meer versies ik ervan fantaseer, des te minder lijkt hij nog op het origineel. 

Mijn eerste Welsh Rose maakte ik in 2013, toen ik, heerlijk op vakantie in Wales, even een uurtje over had. Natuurlijk had ik garen en haaknaald mee en was op dat moment al druk met die afrikaanse bloem in de weer. De achtbladige versie van dat model zat me toen niet lekker, want in de toer waarin de bloemblaadjes werden gehaakt, kwamen er teveel steken bij. en ging [en bleef] de hele zaak bobbelen. 

Om die plooien te vermijden, bedacht ik een heel nieuw [en in mijn ogen supermooi] middenstuk, wat helemaal niet lijkt op het midden van de originele versie van de granny.. Het werd iets groter, waardoor er wat meer ruimte was voor het aantal steken van de blaadjestoer en het vierkant vanzelf platter werd. 

Verder wilde ik dat het dieper ingestoken stokje van toer vier, vast zou zitten aan toer twee, zodat de bloemblaadjes goed van elkaar gescheiden zouden zijn. Dat gaf me ook de mogelijkheid, om in een tweekleurig model, de kleur aan elkaar te verbinen. Verder heb ik de rand langs de bloem wat duidelijker gemaakt, door ipv vasten, halve stokjes te haken.

In de loop van de jaren veranderde ik meer in grootte dan in model. Soms in de vorm van het toevoegen van een simple extra stokjestoer, maar ook heb ik me gewaagd aan een complete extra bloemblaadjesrand, waardoor deze granny zelfs 18 cm werd. 

De versie, waarmee ik nu in de weer ben, is een simpele. De vroegere Berendekengranny [nu: de Welsh Roze-2], heb ik een extra blokjesrand meegegeven.  Ook heb ik de telling bij de rand om de bloem wat versimpeld. Ik zet hem hieronder.

WELSH ROSE-2

Toer 1.
Magische ring. In de ring: 1stokje, 1 losse, [8x].
Toer 2.
3 stokjes en 1 losse in de 1-lossenbogen. [8x]
Toer 3. [wit]
6 stokjes in in 1-lossenbogen [8x]
Toer 4.
Begin met 1 halfstokje in het 2e stokje van één van de 6-stokjesgroepen van de vorige toer.
Daarna ook in het 3e, 4e, 5e en 6e stokje 1 halfstokje haken.
Haak nu 1 dubbelstokje wat je insteekt om het middelste stokje van het groepje van 3 van toer 2.
Sla het 1e stokje van de volgende 6-stokjesgroep over en haak weer 5 halve
stokjes en 1 dieper ingestoken stokje. Haak zo de toer uit.
Toer 5. [wit]
Op het dieper ingestoken stokje van die vorige toer komt de hoek.
Haak op dit stokje [2 dubbele stokjes, 2 lossen, 2 dubbele stokjes] =hoek,
dan op de komende 5 halve stokjes van de vorige toer, 1 stokje, 1 halfstokje, 2x 1 vaste, 1 halfstokje,
1 stokje [deze is in het volgende diepter ingestoken stokje] en weer 1 halfstokje, 2x 1 vaste, 1
halfstokje, 1 stokje en je bent aangeland bij de volgende hoek.
Toer 6.
Hoek: [2 stokjes, 3 lossen, 2 stokjes]
1 stokje overslaan, 1 stokje tussen de stokjes, 1 losse,
Toer 7.
Hoek: [2 stokjes, 2 lossen, 2 stokjes]
2 stokjes om de 1-losseboog, 1 stokje tussen de 2 hoekstokjes.

Dit patroon is in telegramstijl opgeschreven. Voor de algemene opmerkingen en de verschillende versies van dit model verwijs ik naar het zoekprogramma.  Bij het intikken van  "Welsh", "Afrikaanse" of zelfs "African" rollen de meeste gegevens er wel uit. 

Gemaakt: 4 juli 2021
Ontworpen en bewerkt: Willy Haarsma

--------------------------------- 

23 september 2021

Ik ben toch ook een hopeloos figuur wat ontwerpen betreft. Denk ik eindelijk het ei gevonden te hebben, begon het me steeds meer te irriteren, dat door het begin van de hoek aan één kant van het reliefstokje, de boel eigenlijk scheef zat. Dat moest anders. Nu heb ik een versie, die aan beide zijden van de hoek ontstaat, waardoor alles echt netjes recht zit, zoals het [in mijn ogen] hoort. Haha, ik lijk de bakkersvrouw uit "In de Soete Suikerbol" van W.G. v.d. Hulst wel. Deze boekjes heb ik in mijn jeugd compleet stuk gelezen. De vrouw van de bakker kon niets scheefs zien. Ze zette of hing alles dwangmatig meteen recht. Maar goed, ik heb toer 5 en 6 een beetje veranderd en hoop dat ik er nu eens af kan blijven. De hoek begint nu om het reliefstokje heen en ook in het midden van de rechte kant heb ik gelijke steken aan beide zijden van het reliefstokje.

Toer 1.[lichtblauw]

Magische ring. In de ring: 1stokje, 1 losse, [8x].

Toer 2.[lichtblauw]

3 stokjes en 1 losse in de 1-lossenbogen. [8x]

Toer 3. [wit]

6 stokjes in in 1-lossenbogen [8x]

Toer 4. [lichtblauw]

Begin met 1 halfstokje in het 2e stokje van één van de 6-stokjesgroepen van de vorige toer. 

Daarna ook in het 3e, 4e, 5e en 6e stokje 1 halfstokje haken. 

Haak nu 1 dubbelstokje wat je insteekt om het middelste stokje van het groepje van 3 van toer 2. 

Sla het 1e stokje van de volgende 6-stokjesgroep over en haak weer 5 halve

stokjes en 1 dieper ingestoken stokje. Haak zo de toer uit.

Toer 5. [wit]

Om het dieper ingestoken stokje van die vorige toer komt de hoek. 

Haak rechts van dit stokje 2 dubbele stokjes, 2 lossen, en dan aan de andere kant van het reliefstokjes ook 2 dubbele stokjes,[dit is de hoek] 

dan op de komende 2 blaadjes van de bloem, 1 stokje, 1 halfstokje, 2 vasten,  1 half stokje aan de rechterkant van het reliefstokje, 1 half stokje aan de linker zijde van het reliefstokje, 2 vasten, 1 halfstokje, 1 stokje en je bent aangeland bij de volgende hoek. 

Toer 6.[donker paars]

Hoek: [2 stokjes, 3 lossen, 2 stokjes]

2 stokje overslaan, 1 stokje tussen de stokjes, 1 losse, 2 stokjes overslaan 

Toer 7.[donker paars]

Hoek: [2 stokjes, 2 lossen, 2 stokjes]

2 stokjes om de 1-losseboog, 1 stokje tussen de 2 hoekstokjes.

Gemaakt: 23 september 2021

Ontworpen en bewerkt: Willy Haarsma

Roze hartjes

Dochter Ingrid had, zoals zo vaak, weer een klusje gevonden voor "effentjes tussendoor". Dat werkje bestond uit, hartjes haken voor de fb groep "Haak je aan? Haken doet verbinden". Deze groep zit in Leeuwarden en is superactief. Zij willen hartjes verzamelen, zodat ze die, op Roze Zaterdag, tw. 16 Oktober 2021, aan de bezoekers kunnen uitdelen.

Nou ze treffen het, ik heb hier nog een hele grote 200 gram`s bol, roze wol liggen, waar ik echt geen doel voor wist. Want zeg nou zelf, 200 gram is wel erg veel roze. Maar de ervaring heeft mij geleerd, dat als je maar lang genoeg wacht, er altijd wel een doel voorbij komt, waarvoor hij te gebruiken zal zijn. Nu dus ook, want toen Ingrid, met het verzoek van die hartjes kwam, dacht ik meteen aan die bol.

Ik antwoordde haar dus: "Jahoor, dat wil ik wel, dat is een prachtig werkje zo buiten met die hitte" en na een bezoekje aan Ravelry, kon ik meteen aan de slag. Hier zijn de eerste 14, natuurlijk allemaal zo roze als wat. En zoals het er nu uit ziet, komen er nog wel meer, want voorlopig blijft het nog warm.

10 juli 2021

Zo, vandaag heb ik, na het afmaken van het 100e hartje, er een eind aan gemaakt. Een mooi aantal en hoog tijd om weer wat anders te gaan doen. Ik heb alle hartjes meegenomen naar Ingrid om ze bij elkaar te doen. Ook zij heeft een dergelijk aantal en met een paar weken maken we er nog een gezellig ritje van om de hele boel weg te brengen.

Het patroon: 

toer 1.

magische ring,

toer 2.

6 lossen, 2p180810

[3st, 3 lossen]3x,

2st.

hv om 6 beginlossen

toer 3.

5 lossen, 2st in dezelfde

lossenboog,

[3st op 3 st, [[2st, 3 lossen, 2st] in de lossenboog]]3x,

3 stokjes op 3 stokjes,

1 stokje om lossenboog,

hv om de 5 beginlossen

toer 4.

1 losse, 1 dubstokje op het 4e stokje van de vorige toer

[1 losse, 1 dub.stokje in hetzelfde stokje]6x

1 losse

1 hv om de hoekboog.

1 losse, 1 dubstokje op het 4e stokje van de vorige toer

[1 losse, 1 dub.stokje op hetzelfde stokje]6x

1 losse

1 hv om de hoekboog.

Deze vierde toer is eigenlijk een halve toer. Alleen langs twee zijden van het vierkant.

toer 5.

3 lossen,

7 stokjes op 7 stokjes,

[1 stokje, 3 lossen, 1 stokje] in de onderpunt

7 stokjes op 7 stokjes

1 stokje in hoekpunt van het vierkant van de vorige toer

2 stokjes in ruimte voor het eerste dub.stokje.

[3 stokjes in de ruimtes tussen de dub.stokjes] 5x

2 stokjes in de volgende ruimte

samengehaakte vaste in de twee volgende ruimtes. [=aan beide zijden van de hoek van vierkant]

[Zonodig: 13 lossen en 1 hv in de samengehaakte vaste =lusje.]

2 stokjes in de volgende ruimte

[3 stokjes in de ruimtes tussen de dub.stokjes]5x

1 stokje in de laatste ruimte, hv in de 3e beginlosse.

Bewerkt: 14 juni 2021

W. Haarsma. 

Ochtendjasdrama

9 april 2019:
Vanaf dat wij hier in Grootebroek wonen, loopt echtgenoot Karel al te klagen dat ik niet in mijn t-shirt en onderbroek met alleen mijn vest eroverheen [en dus met blote benen] in huis kan lopen als ik net mijn uit bed kom. Ik heb echter een groot bruin vest , dat als ik het dichtrits zo ongeveer tot aan mijn knieën komt, dus vind ik dat gemopper nogal flauwe kul, want als ik zomers in mijn wielrenbroekje loop, zie je meer. Maar ala, schijnbaar trek ik het me toch aan en heb al vele malen lopen denken, waar ik in hemelsnaam een ochtenjas kan kopen. Aangezien ik een nerd ben in het aanschaffen van kleding, kom ik er niet uit, want verder dan het idee, dat de mode wat maten betreft, niet verder gaat, dan wat uit zijn krachten gegroeide kindermaten, kom ik niet.

Maar goed, terug naar die blote benen. In combinatie met mijn wolopruimwoede kreeg ik ineens een goed idee. Allemaal vierkantjes haken en die nu eens niet gebruiken voor een zoveelste deken, maar ze samenvoegen tot een knieën-bedekkende ochtenjas. En dan dat grote bruine vest maar eens wegdoen, want het is al minstens 30 jaar oud en kapot aan de boorden.

Zaterdag 20 april 2019:
Het ging allemaal heel vlotjes en na een weekje of drie was hij af. Het was best nog een klus om alles voor elkaar te krijgen, want steeds kwam er weer iets bij waaraan ik niet had gedacht, of bleek iets wat ik bedacht had helemaal niet te werken. Ook het maken van de randen was een hele puzzel. Maar goed, het nu helemaal gelukt.

                       

9 november 2019:
Dat grote bruine vest wegdoen, was een eitje. Het gaf me een goed gevoel, want volgens mij stond het intussen ook stijf van het vuil. Dat ding wassen ging ook niet zo best, want ik was bang dat het dan helemaal uit elkaar zou vallen. Maar voor de rest? Ja het was een leuk idee. Een heleboel granny-vierkanten aaneenzetten en daar een ochtendjas van maken. Het ruimde lekker restantjes op en ook had ik geen grote lap te verwerken, die als het een dekenformaat krijgt, onhandelbaar wordt, maar diep in mijn hart had ik ook het bruine en angstige vermoeden dat die gehaakte grannyjas niet erg warm en aangenaam zou zijn. En helaas.....dat klopte helemaal. Hoe leuk ook bedacht en hoe leuk ook om te zien, het werkte voor geen meter. Zo net uit mijn warme bed naar zo`n tochtige en koude ochtendjas, was niet leuk, dus werd het plan B. Een andere "ochtendjas", maar dan dubbeldraads gebreid. Restjes had ik nog genoeg en met pennen 5 gaat het best wel snel.

De grannyjas werd een dekentje,waarbij ik slechts twee halve en twee hele vierkanten niet kwijt kon. De rest is er nog steeds, zelfs de randen zitten erin.

      

Ik ging weer aan de slag; niet met mijn haaknaald, maar met breipennen dit keer. Ik maakte een dubbeldraads gebreid vest wat op mijn knieën hing en ik dacht meteen “Dit moet het zijn!” Op 17 november2019 was het grote gebreide vest af.

      

Dinsdag 25 mei 2021:
Maar helaas, toch bleek dit het ook niet echt te zijn. Ik trok hem wel eens aan, maar echt fijn zat het niet. Die lange flappen om mijn benen gingen me steeds meer irriteren, maar vond het intussen ook wel zonde, dat ik zo`n lekker dik vest bijna nooit gebruikte. Het hing ruim een jaar aan het kleine kapstokje aan de deur van de slaapkamer en had geen lusje. Door het gewicht ervan, was de halsboord helemaal wijd geworden en uitgezakt. Ook de mouwen waren door het hangen veel te lang geworden. Ik wist het even niet meer en verhuisde het ding naar een hangertje in de kast.

Toen ik ruim een maand geleden in de kast moest zijn viel mijn oog weer op het vest en nam een besluit. Ik pakte het beet en zette de schaar erin. Niet om de boel te vernielen, maar om nu eindelijk eens stappen te ondernemen, om er een bruikbaar vest van te maken. Want ik was het zat. Die ochtendjasgedachte moest Karel maar uit zijn hoofd zetten en ik ging er nu eindelijk een bruikbaar vest van maken.



Gelukkig was het gewoon in tricotsteek gebreid en dat is een steek, waarmee je alle kanten op kan. Ik zette zoals gezegd, op gewenste lengte, de schaar erin en kortte de panden in. Daarna zette ik zorgvuldig, alle steken weer op een pen en breide er “naar onderen” weer een nieuwe boord aan. De mouwen kortte ik op dezelfde wijze in en de halsboord breide ik opnieuw met de helf minder steken. Het begon al wat te worden. Nu het ergste. De rits! De oude rits had ik er al afgetorn bij het inkorten van de panden, maar daar kon ik niets meer mee. Die was natuurlijk te lang. Ik bestelde een nieuwe en na ontvangst ervan, begon ik die, met gezonde tegenzin, er weer in te zetten.

Met de overgebleven wol, breide ik twee grote zakken, die ik prominent voor op de panden naaide. Zo was hij dus weer helemaal klaar voor een tweede leven. En ja hoor, eindelijk zit hij lekker en is superhandig in gebruik.

Geschreven: 8 juni 2021
Dagtekening: april 2019-mei 2021

"Wasgij" puzzels

Geschreven: 29 maart 2021 en 1 april 2021
Dagtekening: 28 maart t/m 1 april 2021

"Wasgij?" puzzels; kennen jullie die? Ik kende ze in ieder geval niet. Toen Josephine van de Buurtzorg mij bezig zag met de legpuzzel van de Highland games [voor kenners: "een Jan van Haasteren"], vertelde ze hierover: "Het zijn mystery puzzels. Je legt een puzzel, waarbij je niet maakt wat je ziet'. "Huh?", was mijn intelligente reactie. "Ik heb er thuis nog eentje, die mag je wel uitproberen", ging ze door. Met mijn "Wow, leuk" en "Heel graag", ging ze weg en stond een paar dagen later met de puzzel voor de deur.

Vanmorgen ben ik begonnen, want de dag ervoor was het te donker om nog te starten. Wat ik las op de doos, was veelbelovend. "Don`t puzzle what you see....." en ".....Use your imagination and puzzle what will happen next!". Ik opende de doos en zag, dat de puzzel voor een groot gedeelte nog in elkaar zat, dus was de eerste klus "uitelkaar halen". Ik deed het op z`n kop, want ik wilde zo weinig mogelijk van de afbeelding zien. Dat lukte goed, maar de eerlijkheid gebied me te zeggen, dat het wel heel verleidelijk was, om de kantstukjes meteen al in een bakje te doen, want ik had ze nu wel heel gemakkelijk bij de hand. Ik heb het niet gedaan, want heus, zo zit ik niet in elkaar. Toen alle stukjes los waren, ben ik gaan uitzoeken; zo start ik altijd. Ik leg dan alle stukjes in een doos of een andere plateau en wel zo, dat ze allemaal met de goede kant naar boven liggen. Wel sorteer ik dan de kantstukjes eruit.

In de doos zat ook nog een heel klein blaadje, wat ik achteloos even doorkeek. Te laat realiseerde ik me, dat het een soort hint was. Oei, dat wil ik helemaal niet zien. Gelukkig werd er niet teveel gezegd, maar ik vond het toch wel een beetje jammer, dat ik zo snel meekreeg wat "het mysterieuze" van de puzzel inhield.

Kort samengevat is het zo, dat op de plaat buiten op de doos iets gebeurt, waarvan het eindresultaat staat op de afbeelding die je puzzelt. En ook bij deze puzzel is dat het geval. Op de voorplaat staat, in het midden, een jongetje, die druk in de weer is met een stuiterbal. En dan ga je fantaseren. Waarschijnlijk veroorzaakt die stuiterbal een chaos, wat dan op de afbeelding van de puzzel zelf te zien zou zijn. Dat houdt natuurlijk ook in, dat je heel weinig aan je voorbeeld heb, wat de afbeelding op de puzzel zelf is anders.

Ik begon voorzichtig en bedacht me, dat huizen, muren en lucht wel op beide afbeeldingen hetzelfde zouden zijn, maar ik kwam er al snel achter dat het daarbij bleef. Wel ga ik ervan uit dat alle personen die ik zie, ook op de puzzel staan, maar dan in andere houdingen en ik vond allemaal stukjes met dingen erop, die ik niet op het voorbeeld terug kon vinden. Ha, dat werd interessant. Ik heb na dezeerste dag ongeveer een kwart van de puzzel af. Ja, dat heb je, als je op een telefoontje zit te wachten, wat maar niet komt. Het zijn vooral de "veilige delen", die ik vandaag in elkaar gezet heb, dus het blijft spannend, want het mysterieuze deel moet nog komen.

Donderdag 1 april 2021

Geen grap, hij is af! Wat is dat leuk om te doen. Wel moeilijk, dat is waar. Ik was wel gewend om op de tablet zonder voorbeeld te puzzelen, maar daar draaien de stukjes niet en het zijn er hoogstens 600. Dit waren er 1000 en had geen flauw idee, in welke stand ze in de puzzel moesten. De afbeelding is gigantisch leuk, maar daar doe ik verder geen mededeling over. Natuurlijk heb ik een foto gemaakt van het eindresulaat, maar ook die hou ik lekker geheim, om de lol voor toekomstige puzzelaars niet te bederven. En "least but not last" Josephine superbedankt voor dit leuke puzzelavontuur.

Ps. even kijken op hun homepage, leert me dat er nog veel meer soorten van uitdagingen zijn, want behalve dat het resultaat van een gebeurtenis wordt uitgebeeld, wordt er ook gespeeld met: "waar kijkt men naar?", en hoe de voorbeeldplaat eruit ziet in een andere tijd. Ohhhh, dat had ik niet moeten zien, dat wordt nog veel meer puzzelen! 

Over een tv kastje en mooie herinneringen

 Suzanne en ik zaten te kletsen over tv series en Ziggo perikelen toen Suzanne ineens zei: "Weet je nog dat we in Roybridge ook zo`n kastje hadden en we geen flauw idee hadden wat we er mee aan moesten". Waarschijnlijk zag ze, toen ze dat zei, de Ziggo mediabox, onder onze tv staan en het resultaat van die opmerking was, dat we allebei in de lach schoten. Jazeker, ik wist precies wat ze bedoelde. Daar stonden we dan in het huisje in Schotland en wilden na het eten even van de Schotse BBC genieten. Er was echter één probleempje. Om ook maar iets te zien hadden we dat mysterieuze kastje nodig en zo`n ding hadden we nog nooit gezien. Tot overmaat van ramp moest er ook nog een soort creditcard in. De gleuf ervoor hadden we snel gevonden, maar de manier waarop hij erin moest was niet erg duidelijk. Tot slot lagen we alle drie [Suzanne, Arie en ik] languit op de grond voor de tv om te proberen, enig leven in dat apparaat te krijgen. Het lukte voor geen meter. het beeld van de tv was zwart en bleef zwart. 

 Suzanne wist nog, dat we uiteindelijk naar het receptie/kantoortje van de eigenaar van het park zijn gegaan. Toen zij over dat kantoortje begon, schoot het mij ineens allemaal weer te binnen. Nog nooit had ik in een receptie/kantoortje zo`n bende gezien. Toen ik er stond, bedacht ik, dat het me een volslagen raadsel was, hoe hij daar nog maar iets kon vinden, laat staan, enige werkzaamheden zou kunnen verrichten. Overal lagen stapels papieren en ik heb maar niet gevraagd hoe hij het klaarspeelde om daar nog enige wijs uit te worden. Maar okee, daar kwamen we niet voor, we wilden hulp met de tv. Waarschijnlijk heeft hij ons een goed advies gegeven, want als er nog meer trammelant was geweest, had ik me dat zeker herinnerd. 

 Dit hele verhaal speelde zich af in het jaar 2000, en dat is natuurlijk al een tijdje terug, maar het blijft voor mij nog steeds onvoorstelbaar, dat zo`n tv kastje, dat tegenwoordig zo gewoon is, voor ons toen iets raadselachtigs leek, waar we niets van begrepen en hoewel de digitale functie van dat ding veel beperkter was dan nu, was het zondermeer onze eerste kennismaking met betaal tv. Nu heten die kastjes "een box" en ze kunnen heel veel meer. Ook hoeft er allang geen kaartje meer in.

Toen we een beetje uitgelachen waren over het feit dat we toen zo onwetend waren, realiseerde ik me ineens iets totaal anders. Wat een herinneringen hebben wij met z`n tweetjes. Niet alleen de "gewone" herinneringen van moeder en kind, maar de herinneringen aan al die reizen met Karel en Arie, die zijn verjaardag [19 maart] altijd "ver weg" wilde vieren en erop stond dat Suzanne mee ging. Extra leuk is het, dat zij totaal andere dingen onthouden heeft dan ik en dat we samen zo af en toe eens heerlijk kunnen lachen, als er eentje van ons weer eens komt met doldwaze herinnering van één van die trips. Helaas is Karel daarbij bijna nooit van de partij. Ook hij weet nog veel, maar zoals wij tweetjes met die herinneringen omgaan, zal het bij Karel nooit gaan. Daar is hij veel te stil voor. Die trips, zijn helaas verleden tijd, want Arie is er niet meer en Karel is intussen te immobiel geworden om nog zo`n grote reis mee te maken, maar deze herinneringen vergoeden veel.

En nu, even na middernacht, in de tijd dat het stukjes schrijven bij mij het beste lukt, kijk ik ineens naar de linker onderhoek van mijn laptop. Ja, ik dacht het al, het is 19 maart 2021. Oei, dat is wel heel toevallig. Ja, Arie, je zou vandaag 73 zijn geworden en dat zouden we dan hebben gevierd ergens in verweggistan, uiteraard met Suzanne erbij.

Geschreven: 18 en 19 maart 2021
Dagtekening: 18-21 maart 2000 en nu

Puzzelen in coronatijd

Ik ben intussen gevallen voor een bezigheid die, tijdens deze coronaperiode immens populair is geworden. nl. legpuzzels maken! Ineens had ik het te pakken en in een dolle opwelling bestelde ik, bij een totaal onbekende website, een schitterende ronde puzzel, die achteraf, met zijn 1000 stukjes wel een beetje te gemakkelijk bleek te zijn en daardoor veel te snel klaar was.

Vaag wist ik van het bestaan van de Jan van Haasteren puzzels, omdat ik er eentje had gezien in de wachtkamer van de afdeling Radiotherapie van het ziekenhuis. Op de foto probeert Suzanne een stukje te passen terwijl we beiden zaten te wachten, dat Karel klaar zou zijn met een bestralingsbehandeling. Nu ik weer in de "puzzelmodus" verkeerde, ben ik gaan googelen en toen ging er een wereld voor mij open. Wat zijn die leuk en ik ontdekte, dat er een ruime keus was, van 550 tot 5000 stukjes per puzzel. Ik werd overmoedig en bestelde Jan van Haasteren`s "veemarkt" van 2000 stukjes, maar ik zag even over het hoofd, dat die niet paste op de plaat, die ik voor de vorige puzzel had gebruikt. Oei, wat nu?

E ven naar de Gamma en een plaat op maat laten zagen was er niet bij en zonder dat ding kon ik toch echt niet beginnen. De enige mogelijkheid om de Gamma in te kunnen, zag ik op hun website, was met een personal shopper en dat heb ik dus maar gedaan. Dat het niet helemaal ging zoals ik wilde staat in het volgende fb-bericht.

Maar ik kon in ieder geval beginnen. Die eerste twee stukjes waren een eitje, maar ik kwam er al snel achter, dat het een andere soort puzzelen werd, als dat ik gewend was om te doen. Het werd geen oeverloos stukje pakken en proberen of het past, het was meer een stukje pakken en op de voorbeeldplaat zoeken, waar de afbeelding van het stukje, in de puzzel te vinden was. Maar het plaatje was nogal klein. Ineens kreeg ik een idee, waar ik eigenlijk best wel trots op ben. Ik maakte een foto van de plaat en zette die op de tablet. Toen kon ik alles uitvergroten en was het een stuk gemakkelijker om de plek van het stukje te vinden.

Na negen dagen was hij klaar en zetten ik de foto op fb met het volgende commentaar: "Nu weet ik weer waarom ik nooit geen puzzels meer kocht/bestelde. Ik zit, als ik voor driekwart klaar ben, totaan 10 stukjes voor het eind, in de zenuwen of ze er allemaal wel zijn. O, ja, en er eentje aan de mouw van je wollen trui laten plakken en die dan een uur later uit het afwaswater vissen is ook niet echt gezond voor je gestel. Voor het stukje zelf trouwens ook niet. Ik heb het aardig kunnen restaureren maar ik blijf het natuurlijk zien. Ach, ja er zijn ergere dingen en hoe je het ook bekijkt, de puzzel is compleet. Toch was het enorm leuk om te doen."

25 maart 2021

En de tweede is af! Heerlijk namijmeren over Schotland met de puzzel "De Highland games".

Geschreven: 17 en 25 maart 2021

Dagtekening: maart 2021

Looplengte

Hahaha, dat was even een eye-opener. Op de foto staat de eerste mouw van een nieuw te breien trui. Ik had nog acht bollen witte Saskia [Wibra] liggen en die riepen me toe: "Doe wat met ons, want we willen de la uit!" Nou ja, dat konden ze dan wel roepen, ik wist even niet wat ik er mee moest. Weer een trui? Dat zou dan de vierde zijn in drie maanden tijd. Aan de andere kant, waarom niet? Breien is een fijne manier om wakker te blijven bij de tv. Recht toe, recht aan, tricotsteek, dat kan ik zowat op het gevoel en is dan ook mijn favoriet. Maar ja, acht bollen! Zou het genoeg zijn. Met de huidige lockdown en de sluiting van de niet essentiele winkels, is er een bolletje bijhalen ook even geen optie.

Intussen was ik ook in bezit gekomen van 10 bollen gele perlé, die ik voor beestjes haken, niet zo erg geschikt vond. Het is een heel dunne draad en de kleur vond ik, voor beestjes, ook niet mooi. Echter, voor dubbeldraads breien met de witte Saskia was hij perfect. Een reden te meer om om toch maar weer aan een lekkere trui te beginnen, dus, ik nam de gok en startte met trui nummer vier.

De eerste mouw is nu af en gelijk daarbij heb ik iets nieuws geleerd. Voor het inschatten hoeveel wol er voor een bepaald werkstuk nodig is, keek ik altijd alleen naar het gewicht van de bollen. De witte Saska is een 100 grams bol en de gele perlé een 50 grams. In mijn logica zou het dan zo moeten zijn, dat wanneer ik één witte bol zou hebben opgebreid, ik 2 gele bollen kwijt zou zijn. Nou dat was dus helemaal niet waar. Ik gebruikte precies 1 witte en 1 gele bol voor die mouw, want wat er over was, ligt vooraan op de foto. Het gele draadje was ongeveer 80 cm en het wit was ietsjes meer. Oefff, dat had ik nooit gedacht. Ineens ging er een lampje branden. Dochter Ingrid, duidelijk slimmer dan ik, kijkt vaak ook naar de lengte van de draad per bol om uit te rekenen hoeveel zij nodig heeft. En toen ik daar naar keek werd me ineens een heleboel duidelijk. Want een witte bol van 240 meter en gele bol van 220 meter draad, ontlopen elkaar niet veel. Natuurlijk! Logisch dat ik van beide bollen ongeveer dezelfde lengte over hield. Hehe, een mens is ook nooit te oud om te leren.

Wel blijf ik erbij dat "80 cm geel over" op de hele mouw, een mirakel is. Maar goed, nu ik die mouw af heb, is de vraag of ik wel genoeg zou hebben, denk ik ook wel opgelost. Lockdown of niet, met die acht bollen komt het wel goed.

Geschreven: 16 februari 2021
Dagtekening: 16 februari 2021