Gehaakte gordijntjes

Ik heb eigenlijk mijn hele getrouwde leven, voor verschillende huizen, gordijntjes gehaakt. Heerlijk om te doen en leuk om te zien. Het is een beetje ouderwets, maar hou ik wel van. Helaas heb ik van de allereerste gordijntjes maar weinig beeldmateriaal, laat staan dat ik er stukjes over schreef. Van een een laptop of een blog had ik toen nog nooit gehoord.

De oudste foto`s zijn dan ook geen doelbewuste haakfoto`s, maar foto`s, waarop de gordijntjes toevallig in beeld kwamen. Niks mis mee, want daardoor had tenminste nog iets. Ze zijn genomen in de Hertog Albrechtstraat in Bovenkarspel, het eerste huis waar ik begonnen ben, met die gordijntjes. Ik vond er veel in een Durable boekje, maar gaf er mijn eigen draai aan. Ik tekende/ontwierp ze eerst op ruitjespapier, om ze uiteindelijk daar vanaf te haken.

Hieronder drie niet zulke beste fotootjes, die ondanks dat, toch een klein beetje het idee geven, hoe het er heeft uitgezien. De eerste is uit 1977 en de andere twee uit 1980.



Na de verhuizing naar Opperdoes, pakte ik het wat serieuzer aan.

Geschreven: 2 februari 2016
Dagtekening: begin 1998



Ik haakte daar,zeer tegen de toen heersende trend in, heel toepasselijke gordijntjes. Koffieketeltjes voor in de keuken en een leuk hartjespatroontje voor één van de zolderkamers. Beide modelletjes kwamen nog steeds uit hetzelfde oude Durable boekje, en het patroontje van de keteltjes heb ik zelf aangepast. Het vodje waarvan ik het gordijntje maakte, heb ik een tijdje terug netjes ingescand en toegevoegd aan het voor mij intussen, kostbare archief van patronen, die ik in de loop van de jaren, digitaal verzameld heb.




Geschreven: 8 november 2021
Dagtekening: 7 en 8 november 2021

Mijn volgende stukje, [intussen verhuisd naar Grootebroek] begint zo:
Wat doe je, als je een [schuur]gordijntje aan het haken bent, en het je eigenlijk helemaal niet zint. Precies..... Uittrekken! Ik was al halverwege, maar ik ken mezelf, dat ding zou nooit afkomen en eeuwig onafgemaakt in de kast blijven liggen. Blijkbaar kreeg ik gisterenmiddag de geest en wilde er zo snel vanaf, dat ik helemaal vergeten ben om er eerst nog even een foto van te maken. Nou, ja, ook niet erg, want dan wordt ik er in ieder geval niet meer mee geconfronteerd.

Het nieuwe plan was al aanwezig. Ipv filet haken met een patroon, wilde ik iets, wat gemakkelijk was en waarbij ik zonder moeite de tv zou kunnen volgen. Dus geen gecompliceerd patroontje en al zeker geen voortdurend getel in mijn hoofd. Een granny leek me daarvoor het meest geschikt en ik had er snel een stuk of 10 gevonden, die me wel geschikt leken. Het was grappig zoeken. Normaal, voor dekens en zo, zocht ik altijd een zo dicht mogelijk patroon en nu, voor een gordijntje, was zowat een "must" dat ik er toch nog een beetje doorheen kon kijken. Haha, precies het tegenovergestelde dus. Ik vond snel een stuk of wat geschikte vierkanten en ben vanmorgen eens lekker gaan haken. De eerste was mijn vertrouwde kleine African flower square. Dat werd niets. Dit patroon is pas mooi met meerder kleuren en ook het reliefstokje viel [ondanks dat het op de foto nog heel wat lijkt] helemaal weg. Het tweede vierkant werd heel mooi, maar was zo moeilijk, dat er helemaal geen sprake meer was van "relaxed" haken. Dus hoe mooi ook, dat werd hem ook niet. De derde was bingo. Ik geef toe; ietsjes minder spectaculair en doorschijnend, maar simpel en toch mooi. Bij de eerste twee vierkanten had ik de draad niet eens afgeknipt, maar bij deze wel.

       


Ik vond het engelstalige patroon [Granny wheel square], helaas zonder enige bronvermelding, ergens op het net en ik ben nauwelijks aan het veranderen gegaan. Alleen heb ik er wat toeren aan toegevoegd om hem iets groter te maken. Ook de laatste blokjesrand is bewust toegevoegd, zodat ik de vierkanten probleemloos aan elkaar kan haken.

We gaan ervoor. De eerste twee kan ik zonder problemen weer uittrekken en ik ben benieuwd of het me uiteindelijk toch nog eens lukt, om een gehaakt gordijntje voor de deur van ons inpandige schuurtje te hangen.

23 april 2023

Jeetje in november 2021 was ik begonnen en nu is het gordijntje dan toch eindelijk af. Het werd wel eens tijd. Al die maanden en zelfs jaren lag het met nog een paar losse vierkanten in de la. Daarbij hoefde ik nog maar één granny af te haken. Op de laatste rij na, was zelfs de hele boel al aan elkaar gemaakt. Uiteindelijk zou dan het vierkant van de aan elkaar genaaide granny`s op gordijnmaat moeten worden gemaakt met de rand. Niet moeilijk, maar wel een lastige klus. Die heb ik met frisse tegenzin nu maar eens aangepakt. Ik vind het resultaat niet verbluffend. Ja, het is klaar en het is netjes. Maar mooi? Nou, ik heb wel eens mooiere gehaakte gordijntjes gezien.

                                              
 

Geschreven: 3 maart 2026
Dagtekening: april 2023 tot heden

Nadat ik met veel gehannes mijn schuurgordijntje”, na ruim anderhalf jaar, in april 2023 had afgemaakt, was ik eigenlijk wel opgelucht dat het klaar was. Maar of ik hem nou mooi vond ? Mijn mening daarover, was toen ook al luid en duidelijk: “Nou, ik heb wel eens mooiere gehaakte gordijntjes gezien”.

Ik weet het, ik wilde toen complicatieloos vierkantjes haken en een totaal gesneuveld keukengordijntje vervangen, dus was het wel voor de hand liggend dat er zoiets zou ontstaan. En ja, het zag er allemaal keurig uit, maar …….….het zat wel erg dichtgespijkerd en zo ben ik helemaal niet. Naar buiten kijken was bijna geen optie meer en ik hou er eigenlijk wel van om een beetje om mij heen te kunnen kijken.

Maar goed er hing wat en daar was ik wel blij mee. Toch begon ik me er vorig jaar steeds meer aan te ergeren en omdat ik een haakwerkje zocht, om voor de tv niet iedere keer in slaap te vallen, ging ik toch weer aan de slag. Na een behoorlijke zoekpartij in de patroontjes, kwam ik uit op het “nordic-star-valletje”, een modelletje wat erg veel leek op gordijntjes die ik al eerder maakte voor de slaapkamer in Opperdoes en de woonkamer in Bovenkarspel.



Het patroontje was eigenlijk te moeilijk, als werkje voor de tv, maar alas, dat moest dan maar. Na wat rekenwerk om het passend te maken en wat proeflapjes voor de maat, ging ik weer aan de slag. Het werk heeft maanden lang stil gelegen, omdat ik er geen zin meer in had, maar ik heb er de laatste dagen, de schouders maar even onder gezet en dit is het resultaat. En nu maar eens kijken hoelang ik hiermee tevreden blijf. Hihi.