Nou eigenlijk dacht ik daar heel anders over. Ik ben een Pietje Precies en ik vind het eigenlijk reuze vervelend als een legpuzzel niet compleet is. In het verleden was ik, om die reden, al eens helemaal gestopt met legpuzzels maken, want de lol van het bezig zijn ermee, ging er, door de spanning van het niet-compleet zijn, helemaal vanaf. Toch pakte ik nu de puzzel van haar aan. Weliswaar in de wetenschap, dat ik absoluut nog niet wist, of ik er ooit nog eens aan zou beginnen.
Toch deed ik het, want ik ben er eergisteren aan begonnen. Het was wat minder warm en had wel zin in wat andere afleiding, dan tv kijken of puzzelen en scrollen op de telefoon. Toen ik de bewuste puzzel bovenop de stapel dozen zag liggen, wist ik wat ik zou gaan doen. Ik wilde hem maken, en wel meteen.
Ik ben nu een tijdje bezig en wat blijkt!!!!
Haha, ik heb nog nooit zo relaxed gepuzzeld als nu. De hele stress van "Zou hij wel compleet zijn", was weg. Geen naarstig zoeken, naar een stukje, dat ik allang had moeten vinden. Geen stress om de rand te leggen en/of gaten te vullen. Nee, heerlijk, simpelweg puzzelen, dus stukje voor stukje gewoon op zijn plek leggen. Ik weet al, dat er vier stukjes weg zijn en ik weet dus al, dat hij niet-compleet is. So what! Of er nou vier of vijf stukjes ontbreken, het maakt allemaal niet uit. Het is geen dure puzzel, die onverhoopt niet compleet zou zijn, maar een simpele zoveelste-hands puzzel van de weggeefhoek. Toch ben ik anders gaan puzzelen. Werkte ik in het verleden, simpel gezegd, van de tafel naar de doos, nu werk ik vanuit de doos naar de tafel. Of liever gezegd. Vroeger zocht ik naar één of meerdere stukjes, die ik me voorstelde via de gaten, van het al gelegde deel van de puzzel en nu verzamel ik vanuit de doos de stukjes per kleur bij elkaar. Dan ga ik die geraapte stukjes samenleggen, waarna ik uiteindelijk alle losse delen samenvoeg.
Hoe relaxed ook, al puzzelend stonden mijn gedachten niet stil. Ik verbaasde me over het feit dat ik nu zo heerlijk kon puzzelen aan een niet complete puzzel. Dat was in het verleden niet voorgekomen. Aan de andere kant; als je een dure puzzel hebt gekocht, is het natuurlijk een heel ander verhaal. Dan moet hij toch echt wel compleet zijn en dat maakte bij mij juist de stress, omdat ik dan totaal geen zin zou hebben, om via allerlei klantenservices, achter één missend stukje aan te gaan".
Ach het blijft een dilemma. Compleet of niet! Maar één ding heeft deze ervaring mij wel geleerd. Een paar stukjes missen [mijn max is 5] van een legpuzzel maakt de puzzel niet meteen waardeloos en daarom gaat deze puzzel, nadat ik hem gemaakt en gefotografeerd heb, uiteindelijk weer in de doos. Waarna hij, eveneens onder vermelding van het missende aantal stukjes, linea recta weer de weggeefhoek op gaat. Zo blijft het allemaal leuk!
Geschreven: 2-4 juli 2026
Dagtekening: eind juni tot 4 juli 2026
